Uzasadnienie
Skarżąca, J.B., w skardze z dnia [...] roku skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wystąpiła o uchylenie dwóch decyzji – decyzji Wojewody Ś. nr [...] z dnia [...] roku wydanej na podstawie art.37j ust.1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zwanej dalej ustawą o bezrobociu oraz na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. i decyzji Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] roku wydanej na podstawie art.6 pkt 6 lit.b w związku z art.37j ust.1 ustawy o bezrobociu i na podstawie art.151 k.p.a. oraz o orzeczenie o kosztach zgodnie z treścią art.208 kodeksu postępowania administracyjnego.
Obie zaskarżone decyzje podjęte zostały w toku wznowionego postępowania w przedmiocie odmowy przyznania J.B. zasiłku przedemerytalnego, zakończonego decyzją ostateczną wydaną przez Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] roku. Jednakże w skardze, J.B., nie podnosi zarzutów skierowanych bezpośrednio do zaskarżonych decyzji, a wskazuje na błędną interpretację prawa i naruszenie prawa procesowego przy wydawaniu decyzji ostatecznej, w przedmiocie której wznowiono postępowanie i odmówiono jej uchylenia.
Wznowienie postępowania, zainicjowane przez skarżącą, nastąpiło w oparciu o postanowienie Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] roku wydane na podstawie art.149 § 1 i 2 i art.147 k.p.a. w związku z treścią decyzji Wojewody Ś. nr [...] z dnia [...] roku, którą to decyzją Wojewoda Ś. uchylił w całości, na podstawie art.138 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzję Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...]r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego.
W wyniku przeprowadzonego postępowania o wznowienie, zarówno organ administracji publicznej I instancji, jak i II instancji, odmówił uchylenia decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] roku w sprawie odmowy przyznania J.B. zasiłku przedemerytalnego.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Ś. wniósł o oddalenie skargi, uzasadniając swoje stanowisko argumentacją pokrywającą się w pełni z argumentacją zawartą w uzasadnieniu decyzji Wojewody Ś. z dnia [...] roku, a zatem ustosunkowując się merytorycznie do stanowiska skarżącej w zakresie przesłanek wymaganych do przyznania zasiłku emerytalnego na podstawie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 roku (Dz.U. Nr 6, poz.56 z późn. zm.).
Pismem z dnia [...] skarżąca cofnęła skargę i wniosła o nieobciążanie jej kosztami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zatem zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawa ta podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) – zwanej dalej p.p.s.a. W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz.652) sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Stosownie do art.3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która przeprowadzona jest pod względem zgodności z prawem (art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz.1269).
Jednakże wobec cofnięcia skargi przez skarżącą, Wojewódzki Sąd Administracyjny ograniczył swoje postępowanie w sprawie do oceny dopuszczalności i skuteczności takiego działania skarżącej i uznawszy, że nie zachodzą okoliczności opisane w zd.3 art.60 p.p.s.a. i czynność skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, ani też uwzględnienie stanowiska skarżącej nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, będąc zatem związany cofnięciem skargi, na podstawie art.161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art.232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
SW