Uzasadnienie
W sprawie o udostępnienie informacji publicznej, postanowieniem z dnia [...]r., Burmistrz Miasta T.G. odmówił wnioskodawcy M.G. wglądu w akta sprawy oraz sporządzenia odpisów, uwierzytelnienia takich odpisów i wydania uwierzytelnienia odpisów – w części dotyczącej pisma z dnia [...]r. zatytułowanego "Protokół Zespołu Kontrolnego Komisji Rady Miejskiej w T.G.". Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wykazano art.74 § 2, w zw. z art.123 kpa, a w jego uzasadnieniu podniesiono, że wobec wydania decyzji odmawiającej stronie udostępnienia przedmiotowego pisma, dokonanie takiego udostępnienia w trybie art.74 kpa stałoby w zasadniczej sprzeczności z istotą tej decyzji i stanowiłoby obejście prawa.
Na skutek zażalenia M.G. zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art.138 § 1 pkt 2, w zw. z art.144 kpa, uchyliło w całości postanowienie Burmistrza T.G. i umorzyło postępowanie organu I instancji. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na charakter postępowania o udostępnienie informacji publicznej wskazując, że do tego postępowania przepisy kpa stosuje się tylko w zakresie decyzji o odmowie udzielenia informacji oraz decyzji o umorzeniu postępowania zmierzającego do udostępnienia takiej informacji. Dlatego w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej w formie decyzyjnej, wyłączone są inne możliwości wynikające z unormowań kpa, w tym z art.73 i 74 kpa.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucił, że prośba o udostępnienie akt ma inną funkcję niż wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Nadto zarzucił, że organ administracyjny dokonał "radykalnej wykładni przepisów szczególnych w sposób, który powoduje ograniczenie praw strony zawartych w przepisach ogólnych". Jego zdaniem doszło m.in. do podważenia zasady kontradyktoryjności postępowania.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w związku z czym do jej rozpoznania właściwy jest tutejszy Sąd, stosownie do art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.).
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie w swej istocie odpowiada wymogom przepisów prawa. Otóż tryb udzielania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.). Wprowadziła ona w tym zakresie odrębne postępowanie, do którego zasadniczo nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wynika to z art.16 ust.2 tej ustawy, który wprowadza wyjątek od tej zasady, stanowiąc mianowicie, że do decyzji o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania w przypadku określonym w art.14 ust.2 ustawy, stosuje się przepisy kpa. Wszelkie kwestie, które nie dotyczą tych dwóch rodzajów decyzji, nie mogą być zatem rozpatrywane na gruncie przepisów kpa. Szczególnie oczywiste jest to właśnie w odniesieniu do art.73 kpa.
Niezależnie od argumentów stricte prawnych trudno byłoby doszukać się sensu w wytworzeniu takiej sytuacji, w której podmiot wykonujący zadania publiczne ma rozstrzygać w przedmiocie udostępnienia danej informacji publicznej, a przed podjęciem takiego rozstrzygnięcia praktycznie udostępnia stronie tą informację w postaci określonej w art.73 kpa.
W tym stanie rzeczy, skoro nie wystąpiła możliwość wydania przez organ I instancji postanowienia przewidzianego w art.74 § 2 kpa, dlatego też słusznie organ odwoławczy uchylił to postanowienie i umorzył postępowanie I instancji jako bezprzedmiotowe w tym zakresie. Zaskarżone postanowienie oparte na podstawie art.138 § 1 pkt 2 kpa, w zw. z art.144 kpa nie narusza więc prawa i dlatego z mocy art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzeczono, jak w sentencji.
SW