Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), nakazał Syndykowi Masy Upadłości [...] Sp. z o.o. w C. dokonanie w terminie do dnia [...] r. rozbiórki budynku drewnianego w U. przy ul. [...] z uwagi na zły stan techniczny obiektu. Po rozpatrzeniu odwołania Syndyka, który podniósł, iż nie jest zarządcą powyższej nieruchomości, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] zmienił termin wykonania rozbiórki do dnia [...] r., a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Jednakże wskutek skargi Syndyka wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Ka 1464/00 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu odwoławczego z powodu niewyjaśnienia sprawy przynależności nieruchomości do masy upadłości, co ma znaczenie dla ustalenia adresata nakazu.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy zaskarżoną decyzję wydaną z up. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 kpa, uchylono decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w całości i umorzono postępowanie administracyjne.
W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił w oparciu o pismo organu I instancji oraz informację Syndyka, iż nakaz rozbiórki obiektu, wynikający z wydanych uprzednio decyzji został wykonany. Stąd też organ II instancji uznał, iż postępowanie w sprawie spornego obiektu stało się bezprzedmiotowe.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Syndyk Masy Upadłości domagał się uchylenia decyzji organu odwoławczego. Zdaniem skarżącego, fakt wykonania decyzji organu I instancji, wydanej kilka lat temu, nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania, zaś zaskarżona decyzja nie rozstrzygnęła istotnej dla niego kwestii podmiotowości.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej podkreślając iż pismo Naczelnika Wydziału Inwestycji Architektury i Gospodarki Gruntami w U. wskazuje na aktualność Zarządu [...] Sp. z o.o. w upadłości sporną nieruchomością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Stosownie do treści art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie: tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), jeżeli nie użytkowany lub nie wykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich ukończenia. Oznacza to, iż przedmiotem postępowania jest obiekt budowlany, zaś adresatem decyzji – właściciel lub zarządca.
Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, iż w sytuacji, gdy została wykonana ostateczna decyzja o nakazie rozbiórki, która została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego w wyniku wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II SA/Ka 1464/00, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Przesłanka bezprzedmiotowości może bowiem powstać dopiero w toku postępowania administracyjnego. W takiej zaś sytuacji nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Wyjaśnić przyjdzie, iż istotą niniejszego postępowania administracyjnego, prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego w trybie art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego było stwierdzenie materialnoprawnych podstaw do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, nie zaś rozstrzygnięcie sprawy stanu prawnego nieruchomości, na której położony był obiekt. W tym względzie toczyło się odrębne postępowanie administracyjne i to podkreślić przyjdzie w kwestii uwłaszczenia [...] Fabryki [...].
Zatem kwestia ustalenia podmiotu zobowiązanego do wykonania nakazu rozbiórki nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy administracyjnej, skoro w toku tego postępowania sporny obiekt przestał istnieć.
Organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania obowiązany jest zaś do ponownego rozpatrzenia sprawy administracyjnej w zakresie rozstrzygniętym decyzją organu I instancji, a zatem obowiązany był przy ponownym rozpatrzeniu odwołania uwzględnić zmieniony stan faktyczny sprawy. Jednakże fakt wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona nie cofnęła odwołania, nie daje podstaw do umorzenia postępowania odwoławczego (vide: wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 1985 r. sygn. akt SA/Wr 111/85, ONSA 1985/1/21).
W niniejszej sprawie organ odwoławczy nie orzekł jednak o umorzeniu postępowania odwoławczego, lecz wydał decyzję reformatoryjną z art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Rozstrzygnięcie sprawy przynależności nieruchomości do masy upadłości, czego domagał się skarżący, nie mogło nastąpić w niniejszym postępowaniu. Jedynie na marginesie zauważyć już przyjdzie, iż zaskarżoną decyzją uwzględniono zawarte w odwołaniu żądanie uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania administracyjnego. Okoliczność wykonania decyzji nie była też znana w toku rozpatrywania poprzedniej skargi.
Z tych względów Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 105 § 1 kpa. Zatem skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
su.