Uzasadnienie
Po rozpoznaniu wniosku Banku Ochrony Środowiska S.A. Oddział w Cz. z dnia 29 maja 2001 r. /data wpływu do organu I instancji/, wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Cz. na podstawie art. 55 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm. - zwanej dalej prawem budowlanym/ decyzją z dnia 12 czerwca 2001 r. (...) udzielono Bankowi Ochrony Środowiska pozwolenia na użytkowanie budynku tego Banku powstałego po adaptacji na ten cel obiektu położonego w Cz. przy Al. J. P. II nr 54 - zgodnie z pozwoleniem na budowę (...) z dnia 25.11.1999 r. wydanym przez Prezydenta Miasta Cz. Uzasadnienie decyzji sprowadza się do stwierdzenia, że do wniosku inwestor dołączył wszystkie wymagane prawem budowlanym dokumenty potwierdzające prawidłowe wykonanie obiektu oraz niezbędne opinie "dopuszczające" obiekt do użytkowania.
W odwołaniu od tej decyzji Lidia M. i Marian M. sprzeciwili się wydaniu pozwolenia na użytkowanie budynku Banku, a to z tego względu, iż Bank ten nie doręczył im żądanej przez nich dokumentacji dotyczącej wykorzystania poszczególnych przewodów kominowych usytuowanych w ścianie wspólnej budynku Banku i ich budynku przy Al. J. P. II 56/58. Zdaniem odwołujących się przewody te powinny służyć w równych częściach obu sąsiadującym ze sobą budynkom.
Wojewoda Ś. odwołania tego nie uwzględnił i zaskarżoną decyzją z dnia 6 sierpnia 2001 r. (...) utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji z powołaniem się na treść art. 138 par. 1 Kpa i art. 55 ust. 1 w zw. z art. 82 ust. 3 prawa budowlanego. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podał, że do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor dołączył oświadczenie o braku sprzeciwu i uwag ze strony organów wymienionych w art. 56 ust. 1 prawa budowlanego /Miejska Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Cz. nie zajęła w tym względzie stanowiska w ciągu 14 dni od otrzymania zawiadomienia, co traktuje się jako niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag/. Zgodnie z art. 59 ust. 1 i 3 prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdził też na miejscu budowy zgodność wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu i warunkami pozwolenia na budowę, nie stwierdzając w tym względzie odstępstw.
Tym samym spełnione zostały wszystkie niezbędne warunki do udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Ustalenie własności poszczególnych przewodów kominowych nie należy do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej, a spory w tym przedmiocie mogą być rozstrzygane na drodze cywilnoprawnej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Lidia i Marian małżonkowie M. zarzucili, iż we wspólnej ścianie obu budynków znajdowały się przewody wentylacyjne dla ich budynku nr 56/58, które "wentylowały" m.in. pomieszczenia piwnic tego budynku. Przewody te zostały ujęte w dokumentacji budowlanej wykonanej w czerwcu 1993 r. Z opinii kominiarskiej z dnia 28.08.2001 r. wykonanej na ich zlecenie wynika natomiast, że zostali pozbawieni przewodów kominowych, które bez ich zgody są wykorzystywane do eksploatacji sąsiedniego budynku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i jego uzasadnienie. Dodatkowo stwierdził, że sprawa prowadzenia robót budowlanych w obrębie ściany granicznej była przedmiotem badania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Cz., który stwierdził, że prace te były prowadzone zgodnie z dokumentacją techniczną i pozwoleniem na budowę. Podał także, że wykorzystywanie przewodów kominowych i wentylacyjnych we wspólnej ścianie granicznej było przedmiotem opinii kominiarskiej z listopada 1998 r., zgodnie z którą przewody te nie były wykorzystywane w żadnym z budynków. Dlatego też autorzy projektu budowlanego przewidzieli je do zaadaptowania do nowego projektowanego rozkładu funkcjonalnego wnętrz pomieszczeń Banku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na uwzględnienie nie zasługuje albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, a tylko pod tym względem podlega ona kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z treścią art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. W sprawie mamy do czynienia z obowiązkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie wynikającym z ww. decyzji o pozwoleniu na budowę /w niniejszej sprawie na rozbudowę i adaptację/ z dnia 25.11.1999 r., tj. z sytuacją o jakiej mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego. Zakres postępowania dowodowego wyznacza w takiej sprawie treść art. 56-57 i art. 59 prawa budowlanego. Przeprowadzając kontrolę legalności zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że treść tych przepisów nie została zaskarżoną decyzją naruszona. Jak to bowiem zasadnie stwierdzono w uzasadnieniu tej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę, że żaden z organów wymienionych w art. 56 ust. 1 prawa budowlanego nie sprzeciwił się oddaniu inwestycji do użytkowania /przy uwzględnieniu treści art. 56 ust. 2 tego prawa - w odniesieniu do Miejskiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Cz./.
Do wniosku o pozwolenie na użytkowanie dołączone zostały też odnoszące się do spornej inwestycji dokumenty o jakich mowa w art. 57 ust. 1 prawa budowlanego. W szczególności dołączono oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z zatwierdzonym projektem budowlanym, warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę obowiązującymi przepisami i normami. W toku postępowania organ I instancji protokolarnie stwierdził na miejscu budowy zgodność wykonania obiektu z zatwierdzoną dokumentacją i warunkami pozwolenia na budowę oraz uporządkowanie terenu budowy. Skoro jednocześnie również skarżący nie twierdzą, aby do wykonania inwestycji doszło z naruszeniem warunków pozwolenia na budowę i zagospodarowania terenu, to tym samym zgodzić się trzeba ze stanowiskiem organu odwoławczego, że spełnione zostały wszystkie przewidziane prawem warunki do wydania pozwolenia na użytkowanie objętego postępowaniem obiektu.
Zasadnie zwrócił przy tym uwagę organ II instancji, że rozstrzygnięcie sporu między stronami co do tego czy doszło do naruszenia posiadania poszczególnych przewodów kominowych i wentylacyjnych oraz jak i przez którego ze współwłaścicieli wspólnej ściany budynków przewody te mają być użytkowane nie należy do kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej i z tego też względu nie mogły one tego w tym postępowaniu dokonać. Spór taki podlega bowiem rozstrzygnięciu w postępowaniu cywilnym. Ewentualne zastrzeżenia co do sposobu wykorzystania tych przewodów skarżący mogli zgłaszać w postępowaniu administracyjnym ale na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
Z powyższych względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA.