Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] roku Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G. działając na podstawie art. 43 ust. 1, art. 31 a i art. 2 ust. 2,3 i 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 poz. 414 z 1998 r.) odmówił B. P. przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku celowego ze względu na ograniczone możliwości finansowe ośrodka oraz brak okoliczności uzasadniających taką pomoc.
Na skutek wniesionego przez stronę odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy podzielając stanowisko organu I instancji.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. P. wskazując na swoją sytuację finansową i zdrowotną, a w związku z tym konieczne wydatki, domagała się uwzględnienia jej żądania.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę, powołując się na dotychczasowo wskazywane argumenty, wniósł o oddalenie skargi.
W dniu [...] roku skarżąca skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zatem zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawa ta podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.p.s.a. W konsekwencji oznacza to, że stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
W związku z treścią pisma skarżącej z dnia [...] roku, w którym wyraziła ona wolę cofnięcia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny ograniczył rozpoznanie sprawy wyłącznie do przesłanek zezwalających na uznanie cofnięcia skargi za dopuszczalne. W świetle bowiem treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może skutecznie cofnąć skargę, co wiąże sąd. Za niedopuszczalne jednak należy uznać cofnięcie skargi w przypadku, gdy zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec braku negatywnych przesłanek do uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w sentencji.
su.