Uzasadnienie
Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne, a to ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271). Zgodnie z art. 97 § 1 tej ostatniej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżącą wezwano do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, wskazania organu, którego działanie było przedmiotem skargi, wskazania zaskarżonego aktu, numeru i daty tego wydania, bądź wskazania, czy przedmiotem skarg była bezczynność organu administracji, a jeśli tak, do wykazania, iż przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpano tryb z art. 37 § 1 kpa i wniesiono zażalenie na niezałatwienie sprawy - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie wraz z pouczeniem o skutkach niezachowania terminu bądź niewykonania nałożonego przez sąd obowiązku skarżąca odebrała, potwierdzając ten fakt własnoręcznym podpisem na dowodzie doręczenia w dniu 13 grudnia 2003 r. Nie udzieliła na nie żadnej odpowiedzi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę której braków nie uzupełniono. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła braków skargę należało w świetle przytoczonych przepisów odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.