Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu zgłoszenia firmy A – Sp. z o.o. dotyczących ustawienia podświetlanego nośnika reklamowego przy ul. O. w K., decyzją z dnia [...] nr [...], Prezydent Miasta K. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, przyjmując iż zgłoszenie dotyczy robót budowlanych, objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.
Po rozpatrzeniu odwołania A – Sp. z o.o., zaskarżoną decyzją, podjętą z up. Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, orzeczono o uchyleniu decyzji organu I instancji i przyjęciu zgłoszenia z dnia [...]. Zdaniem organu odwoławczego w przypadku zgłoszenia robót budowlanych wymagających uzyskania pozwolenia na budowę, właściwy organ uprawniony jest do wniesienia sprzeciwu w terminie 30 dni, stąd też umorzenie postępowania w sprawie zgłoszenia jest błędne. Jednakże z uwagi na upływ ustawowego terminu, nie jest już dopuszczalne wniesienie sprzeciwu, co stanowi nieusuwalną przeszkodę w kontynuacji postępowania.
W skardze do sądu administracyjnego Spółka A zanegowała pogląd organów obydwu instancji, iż sporne roboty wymagały pozwolenia na budowę i na tej podstawie wniosła o uchylenie obu decyzji.
Jednakże pismem z dnia [...] skarżąca po wyznaczeniu rozprawy sądowej cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Czynność procesowa nie zmierza bowiem do obejścia prawa ani nie spowodowała utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
su.