Uzasadnienie
Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne, a to ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271). Zgodnie z art. 97 § 1 tej ostatniej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych, zgodnie z § 2 art. 97 cytowanej ustawy do wpisów i innych kosztów sądowych stosuje się przepisy dotychczasowe, w szczególności przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 88 ze zm.). Zgodnie z art. 16 ust. 3 powołanej ustawy skarga podlegała odrzuceniu, jeśli skarżący, po uprzednim wezwaniu go do uiszczenia wpisu, w terminie 7 dni nie dokonał tej czynności.
Skarżącego zarządzeniem z dnia 17 listopada 2003 r. wezwano do uiszczenia wpisu w wysokości 10 złotych w terminie 7 dni z pouczeniem o skutkach wynikających z faktu niewpłacenia wpisu w terminie. Wezwanie skarżącemu doręczono 21 listopada 2003 r. Fakt ten potwierdził własnoręcznym podpisem na dowodzie doręczenia. Wpisu nie uiścił.
Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.