Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2005 r. pełnomocnik K. H. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie skargi wniesionej w dniu 5 listopada 2003 r. (data stempla pocztowego) do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr S[...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie wymeldowania z pobytu stałego E. H. z nieruchomości [...] Gmina L..
Na wstępie należy wyjaśnić, że z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustaw ę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, w skrócie p.s.a). W tej sytuacji właściwym sądem do rozpatrzenia przedmiotowej skargi stał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Stosownie do zapisu art. 161 § 1 wyżej wskazanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania oraz gdy z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Mając na względzie brzmienie tego przepisu i treść uzasadnienia złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku, który wskazał, że jedyną jego przesłanką jest dobrowolne wymeldowanie się E. H. z pobytu stałego w nieruchomości będącej własnością skarżącego. Sąd uznał za cofnięcie wniesionej skargi. Cofnięcie skargi oznacza bowiem rezygnacje strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, co skarżący jednoznacznie oświadczył.
Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu prawnego lub czynności wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Umorzenie postępowania oznacza trwały i ostateczny zastój postępowania z powodu wystąpienia zdarzeń, które czynią niecelowym dalsze jego prowadzenie.
Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Ze względu na zapis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy p.s.a., który brzmi: "Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu" oraz fakt cofnięcia skargi przed rozprawą Sąd orzekający zarządził zwrot na rzecz skarżącego K. H., kwoty [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu.