Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. działający z upoważnienia Starosty Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w M. odmówił przyznania H.W. prawa do zasiłku przedemerytalnego. Jednocześnie orzekł o uznaniu jej za osobę bezrobotną od dnia [...]r. i o odmowie przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Organ orzekający ustalił m.in., że H.W. po raz pierwszy zarejestrowała się w dniu [...]r., w tym dniu uzyskała status osoby bezrobotnej, z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. Wówczas ustalono, że strona posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lat. Decyzją z dnia [...]r. orzeczono o utracie prawa do zasiłku z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, a w dniu [...]r. wydano decyzję o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z powodu nieusprawiedliwionego niestawienia się w Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie. H.W. ponownie zarejestrowała się w dniu [...]r. i złożyła wniosek o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego w oparciu o art. 3 ustawy z dnia 20.XII.2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty /Dz.U. Nr 6 z 2003 r., poz. 65/. Na podstawie przedłożonych przez nią dokumentów ponownie wyliczono okres uprawniający do zasiłku, który wynosi [...] lat [...] miesięcy i [...] dni.
Jest to okres uprawniający do zasiłku przedemerytalnego według art. 37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /j.t. Dz.U. Nr 58 z 2003 r., poz. 514/, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.XII.2001 r. Strona nie spełnia jednak warunku z powołanego wyżej art. 3 ustawy nowelizacyjnej z 20.XII.2002 r., jakim było uzyskanie statusu osoby bezrobotnej do dnia 12.I.2002 r. Wyczerpała ona bowiem prawo do zasiłku dla bezrobotnych w dniu [...]r. podczas pierwszej rejestracji, a przy ponownej rejestracji w dniu [...]r. nabyła status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż nie miała wymaganego okresu 365 dni z art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
W odwołaniu H.W. zarzuciła, że warunki nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego spełniała już w czasie pierwszej rejestracji, ale nie występowała wówczas o ten zasiłek, ponieważ nie wiedziała, że do okresu zatrudnienia może zaliczyć okres zatrudnienia w ramach przygotowania zawodowego. W tym zakresie została źle poinformowana w urzędzie pracy.
Zaskarżoną decyzją Wojewoda Ś. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, całkowicie podzielając przedstawione w niej ustalenia i wnioski. Jego zdaniem prawo do zasiłku przedemerytalnego mogą nabyć osoby, które zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy do 12.I.2002 r. /i pozostawały w ewidencji bezrobotnych do 31.XII.2001 r., jak i pomiędzy 1 – 12.I.2002 r./, udokumentują wymagany okres uprawniający do zasiłku, a w dniu złożenia wniosku o zasiłek przedemerytalny posiadają status bezrobotnego. Statusu tego wnioskodawczyni nie miała w okresie od 1 do 12.I. 2002 r., gdyż z ewidencji została wyłączona z dniem [...]r. i do nowej rejestracji w dniu [...]r., nie korzystała z usług powiatowego urzędu pracy i nie ubiegała się o przyznanie jakichkolwiek świadczeń. Chociaż więc strona udokumentowała [...]-letni okres uprawniający do zasiłku, to rejestracja w dniu [...]r. nie daje jej prawa do zasiłku przedemerytalnego na podstawie art. 3 ustawy nowelizacyjnej z dnia 20.I.2002 r.
W skardze H.W. zasadniczo powieliła zarzuty i twierdzenia z odwołania, akcentując, że już przy pierwszej rejestracji posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący [...] lat.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa materialnego. Wyłączną przyczyną odmowy przyznania skarżącej zasiłku przedemerytalnego było to, że w okresie od 1 do 12 stycznia 2002 r. nie figurowała ona w ewidencji osób bezrobotnych, gdyż została z niej wyłączona z dniem [...]r. na skutek niestawienia się do urzędu pracy w wyznaczonym terminie. Stanowiska tego nie można zaakceptować. Z ustaleń organów obu instancji wynika, że skarżąca już w czasie pierwszej rejestracji spełniała materialnoprawne warunki do uzyskania zasiłku przedemerytalnego przewidziane w art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.XII.2001 r. Prawo do tego zasiłku przysługuje jej zatem stosownie do art. 37 l ust. 1 tej ustawy, który nie wymagał nieprzerwanego figurowania w ewidencji osób bezrobotnych w okresie od rejestracji do złożenia wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego.
Organy administracyjne całkowicie pominęły w tym względzie ukształtowane orzecznictwo, a zwłaszcza uchwałę NSA z dnia 11.III.2002 r. sygn. OPS 14/01 – ONSA Nr 4 z 2002 r., poz. 133, według której wniosek o przyznanie świadczeń przedemerytalnych może być skutecznie zgłoszony także po wygaśnięciu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania, a wymagane jest jedynie, by w dniu złożenia wniosku strona spełniała ustawowe warunki do uzyskania statusu bezrobotnego.
W niniejszym przypadku skarżąca spełniła przesłanki nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego już w czasie I rejestracji, a status bezrobotnego utraciła jedynie czasowo w związku z niestawieniem się w urzędzie pracy. Status ten jednak odzyskała i posiadała go w chwili złożenia wniosku. Został on złożony już po wejściu w życie ustawy nowelizacyjnej z dnia 20 grudnia 2002 r. /Dz.U. z 2003 r. nr 6, poz. 65/. Przepis przechodni z art. 3 tej ustawy nie zmienia sytuacji prawnej skarżącej. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu skarżącej przysługuje zasiłek przedemerytalny od następnego dnia po dniu złożenia wniosku.
Powyższą ocenę prawną należy mieć na uwadze przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.
W tym stanie rzeczy z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm./, w zw. z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających... /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271 ze zm./ orzeczono, jak w sentencji.
SJ/