Uzasadnienie
Przedmiotem skargi złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [...] roku jest decyzja Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Z. z dnia [...]r. na mocy, której stronie skarżącej przyznano zasiłek okresowy.
W punkcie wyjścia należy wyjaśnić, że skarga w niniejszej sprawie złożona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rządami przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. Obecnie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stosowana jest ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwana dalej ustawą Prawo o p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy Prawo o p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (analogiczne uregulowanie w zakresie tej kwestii zawierał przepis art. 34 ust. 1 ustawy o N.S.A. obowiązującej do 31 grudnia 2003 roku).
W treści wyżej wymienionej decyzji zawarto pouczenie, iż skarżącemu przysługuje prawo odwołania w terminie 14 dni od daty jej otrzymania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.
Jednocześnie skarżący w piśmie procesowym z dnia [...]r., złożonym do Sądu w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków skargi wskazał, w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości, iż przedmiotem zaskarżenia pozostaje decyzja organu pierwszej instancji. Ponadto w niniejszym piśmie I.W. oświadczył, iż od decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia nie wniósł odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W związku z powyższym w odniesieniu do decyzji będącej przedmiotem skargi nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia służące stronie, w następstwie czego wniesienie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne, co zgodnie z treścią przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o p.p.s.a stanowi podstawę do jej odrzucenia.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie przytoczonego powyżej art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o p.p.s.a postanowił jak w sentencji w trybie art. 58 § 3 tej ustawy.