Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 października 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 1834/03 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. H. na uchwałę Rady Gminy w J. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie protestu do projektu planu miejscowego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wyraził pogląd, iż uchwała w przedmiocie protestu, o której mowa w art. 23 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym, jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, która może zostać zaskarżona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. Jednym z warunków dopuszczalności skargi – zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – jest jej poprzedzenie "bezskutecznym wezwaniem o usunięcie naruszeń".
Przyczyną odrzucenia skargi postanowieniem z dnia 13 października 2003 roku było niedopełnienie tego obowiązku przez skarżącego.
W dniu [...]roku S. H. złożył ponownie skargę na uchwałę Rady Gminy w J. z dnia [...]r., którą odrzucono jego protest do projektu planu miejscowego. Skarga została tym razem poprzedzona wezwaniem Rady Gminy w J. o usunięcie naruszeń prawa uchwałą z dnia z dnia [...] r. Pismo zawierające wyraźnie sformułowane wezwanie do usunięcia naruszeń prawa powyższą uchwałą zostało zatytułowane "zarzut" i wpłynęło do Rady w dniu [...]roku (dołączone do akt administracyjnych). Wójt Gminy J. pismem z dnia [...] roku poinformował S. H., że jego wezwanie nie może zostać uwzględnione i to z kilku powodów. Przede wszystkim zastrzeżenia skarżącego nie miały charakteru zarzutu, a protestu. Skarga na uchwałę o odrzuceniu protestu została odrzucona przez Sąd postanowieniem z dnia 13 października 2003 roku sygn. akt II SA/Ka 1834/03. Nadto Rada Gminy w J. uchwaliła przedstawiony jej projekt planu a uchwała została ogłoszona w Dz. Urz. Woj. Ś. z dnia [...]roku poz. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm.) wojewódzki sąd administracyjny jest związany oceną prawną wyrażoną w postanowieniu z dnia 13 października 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 1834/03.
Oznacza to, że skarga na uchwałę gminy o odrzuceniu protestu jest dopuszczalna po bezskutecznym wezwaniu o usunięcie naruszeń prawa.
Tego obowiązku skarżący dopełnił pismem z dnia [...]roku. Jednakże, jak wyjaśniono już w postanowieniu z dnia [...]roku, samo wezwanie o usunięcie naruszeń prawa nie wystarcza dla spełnienia warunku dopuszczalności skargi.
W świetle art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skarga może być złożona dopiero wówczas, gdy właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego odmówi skarżącemu usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia, albo nie wypowie się w tej kwestii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 35 kpa. Oznacza to, że bieg terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w którym skarżącemu została doręczona odmowa usunięcia przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego naruszenia interesu prawnego, albo też po upływie dwóch miesięcy w czasie których organ ten miał obowiązek ustosunkowania się do takiego wezwania (art. 35 § 3 kpa w zw. z art. 101 ust. 3 u.s.g. Termin ten wynosi 30 dni zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) Skarga złożona w dniu [...] roku w sytuacji skierowania wezwania o usunięcie naruszeń prawa także w dniu [...] roku jest więc skargą niedopuszczalną, jako złożona przed terminem do jej wniesienia i podlega odrzuceniu.
Niezależnie od powyższych argumentów należy stwierdzić, iż podstawą skargi na uchwałę rady gminy o odrzuceniu protestu była ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. 1999, nr 15, poz. 139 z zm.), która w art. 23 przewidywała możliwość wniesienia protokołu i uchwałę rady gminy w tym przedmiocie (podobnie jak w art. 24 dotyczącym zarzutu).
Procedura planistyczna zakończona uchwaleniem projektu planu przez Radę Gminy w J. także była prowadzona w oparciu o tą ustawę, a to w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717).
W dacie uchwalenia przez Radę Gminy projektu planu, co miało miejsce przed dniem 13 listopada 2003 roku (wynika z daty ogłoszenia uchwały w Dz. Urz. Woj. Ś. w dniu [...]r.) przestała istnieć możliwość stosowania do procedury uchwalenia tego planu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawa ta bowiem (z wyjątkiem sytuacji regulowanej art. 85 i art. 88 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 roku) utraciła moc z dniem wejścia w życie nowej ustawy to jest ustawy z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co nastąpiło 11 lipca 2003 roku. Ta ostatnia ustawa nie przewiduje już instytucji zarzutów i protestów.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzeczono jak na wstępie.