Uzasadnienie
Przedmiotem skargi złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest uchwała Rady Miejskiej w R.Ś. uznająca za bezzasadną skargę dotyczącą zagospodarowania działki nr [...] położonej przy ul. [...] w R.Ś. Z treści niniejszej skargi wynika, iż uchwała ta podjęta została przez Radę Miasta w R.Ś. w odpowiedzi na skargę J.D. na bezczynność "władz miasta".
Zaskarżoną uchwałę podjęto na podstawie art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W punkcie wyjścia należy wyjaśnić, że skarga w niniejszej sprawie złożona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rządami przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. Obecnie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stosowana jest ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwana dalej ustawą Prawo o p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym miejscu powołać należy treść przepisu art.3 § 2 ustawy Prawo o p.p.s.a., zgodnie, z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na:
- - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
Tymczasem zaskarżona uchwała podjęta została przez Radę Miejską w R.Ś. na podstawie art.229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zgodnie, z którym organem właściwym do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych jest rada gminy. Uchwała podjęta w tym trybie nie mieści się zatem w żadnej z podanych wyżej kategorii spraw. Stanowi ona co prawda akt organu jednostki samorządu terytorialnego inny niż akt prawa miejscowego, lecz nie został on podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie stanowi również aktu nadzoru nad działalnością organu gminy, gdyż podjęto ją w następstwie kontroli przeprowadzonej przez organ gminy, dotyczącej prawidłowości działania podległych jej jednostek, w oparciu o przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącego skarg i wniosków.
W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga złożona przez J.D. jest niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi stanowi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, podstawę do jej odrzucenia przez Sąd.
W związku z powyższym, w oparciu o przytoczony art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji w trybie art. 58 § 3 tej ustawy.