Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta C. decyzją z dnia [...] nr [...] nakazał M.U. usunięcie samowolnie ustawionej chłodni wagonowej i wagonu biurowego na terenie posesji przy ul. R. w C. i uporządkowanie terenu.
Następnie upomnieniem z dnia [...] organ ten wezwał zobowiązanego do wykonania w terminie 7 dni, obowiązku wynikającego z powyższej decyzji, a stwierdzając niewykonanie obowiązku, sporządził tytuł wykonawczy z dnia [...] nr [...] i wnioskiem z dnia [...] jako wierzyciel zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o wszczęcie egzekucji administracyjnej obowiązku o charakterze niepieniężnym celem zastosowania grzywny jako środka egzekucyjnego.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] skierował tytuł wykonawczy do egzekucji administracyjnej i postanowieniem z tej daty nr [...] nałożył na M.U. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 zł z powodu uchylenia się od wykonania nałożonego obowiązku (art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – Dz.U. z 1999 r. Nr 36, poz. 161 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie M.U. podniósł, iż poczynił kroki w celu wykonania decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem wydanym z up. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ podał, iż kontrola dokonana w dniu [...] potwierdziła fakt niewykonania obowiązków, określonych w tytule wykonawczym. Stąd też zażalenia nie uwzględniono.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.U. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia powtórnie podniósł, iż podjął starania w celu wykonania obowiązku, wynikającego z decyzji o konieczności usunięcia chłodni wagonowej, która stanowi jedynie zaplecze dla przyszłej budowy, gdyż wystąpił do właściwych władz o ustalenie warunków zabudowy i wydanie pozwolenia na budowę, a także podjął kroki prawne w celu zniesienia współwłasności gruntu. Wreszcie, skarżący powołał się na względy ekonomiczne, stojące na przeszkodzie wykonania nakazu.
Organ, którego działanie zaskarżono, wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
W toku rozprawy sądowej uczestnik postępowania M.S. wniósł o oddalenie skargi i podał, że obiekty nie zostały do tej pory rozebrane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sądowa kontrola aktu sprawowana jest zaś na podstawie stanu faktycznego i prawnego z okresu jego wydania.
Zgodnie z treścią art. 22 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia – właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego. Zatem postanowienie o nałożeniu grzywny wydane zostało przez właściwy organ egzekucyjny, bowiem skarżący jako zobowiązany zamieszkiwał w S. Spełnione zostały też pozostałe przesłanki ustawowe zastosowania kwestionowanego środka egzekucyjnego. Zgodnie z treścią art. 119 § 1 cyt. ustawy, grzywnę w celu przymuszenia nakłada się m.in. wówczas, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności. Wysokość grzywny została też ustalona zgodnie z wymogami art. 121 § 2 i 4 tej ustawy, bowiem obowiązek rozbiórki nie dotyczył budynku, lecz innego rodzaju obiektu budowlanego (chłodni – wagonu). Kwestionowane postanowienie zawiera nadto elementy wymienione w art. 122 § 1 i 2 cyt. ustawy.
Podkreślić przyjdzie, iż z mocy art. 29 § 1 powołanej ustawy, organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Tymczasem podniesione w skardze okoliczności wskazują, iż intencją skarżącego było wykazanie bezzasadności nałożonego nakazu usunięcia chłodni – wagonu. Dla rozstrzygnięcia sprawy nie mają też żadnego znaczenia przyczyny, dla których skarżący nie wykonał obowiązku. Istotny jest jedynie fakt, iż w dacie wydania postanowienia o nałożeniu grzywny sporny obiekt nie został usunięty, co potwierdza protokół kontroli, przywołany w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W świetle art. 7 § 3 cyt. ustawy, stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy egzekwowany obowiązek został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy. Taki stan rzeczy nie miał niewątpliwie miejsca w niniejszej sprawie w dacie wydania zaskarżonego postanowienia.
Sądowa kontrola administracji sprawowana zaś jest wyłącznie w aspekcie legalności. Stąd też sąd administracyjny nie jest władny brać pod rozwagę sytuacji majątkowej i osobistej skarżącego.
Z tych względów skarga podlegała oddaleniu jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
SW