Uzasadnienie
Po rozpoznaniu wniosku J. S. z dnia [...]r., wydaną z upoważnienia Kierownika Urzędu Rejonowego w C. na podstawie art.71 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane – Dz.U. Nr 89 poz.414, obecnie Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz.2016 – zwanego prawem budowlanym/ oraz § 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposoby użytkowania obiektów budowlanych lub ich części /Dz.U. Nr 10, poz.47/ i art.104 Kpa decyzją z dnia [...]r. Nr [...] udzielono w/w pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części istniejącego na działce w miejscowości K. ul. [...] gmina R. budynku gospodarczego na budynek mieszkalny. W osnowie decyzji określono też szczegółowo których części budynku zmiana ta ma dotyczyć i jakie ma być ich nowe przeznaczenie.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że zmiana przeznaczenia części budynku na cele mieszkalne nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy R. oraz iż wnioskodawca przedłożył wymagane dokumenty, protokoły sprawdzeń oraz opinię o możliwości wykorzystania istniejących pomieszczeń gospodarczych na cele mieszkaniowe.
We wniosku z dnia [...]r. /data wpływu do Starostwa Powiatowego w C./ M. M. domagał się wznowienia postępowania zakończonego w/w decyzją o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na mieszkalny. Podał, że przedmiotowy budynek usytuowany jest w granicy i przylega do jego zabudowań gospodarczych. Do zmiany sposobu użytkowania doszło bez jego zgody i wiedzy. Nie brał udziału w postępowaniu w którym decyzja ta została wydana. Nie została mu też doręczona. Dowiedział się o niej kilka dni temu w toku postępowania prowadzonego przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w C. Zmiana sposobu użytkowania sąsiedniego budynku spowodowała dla niego i jego rodziny "wiele uciążliwości".
W uwzględnieniu tego wniosku, wydanym z upoważnienia Starosty C. na podstawie art.145 § 1 pkt 4, art.147 i art.149 § 1 Kpa postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...]wznowiono przedmiotowe postępowanie. Uzasadnienie postanowienia sprowadza się do stwierdzenia, że wniosek M. M. o wznowienie postępowania uznano za zasadny.
Wydaną po wznowieniu postępowania, na podstawie art.145 § 1 pkt 4 i art.151 § 1 pkt 1 Kpa decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Starosta C. odmówił uchylenia w/w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...]r. W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdził, że postępowanie zostało wznowione na wniosek M. M., który jako strona bez swojej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją o pozwoleniu na zmianę użytkowania budynku gospodarczego na mieszkalny. W wyniku wznowienia postępowania mogłaby jednak zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej.
W odwołaniu od tej decyzji M. M. podtrzymał w ogólnym zarysie stanowisko sprecyzowane w jego wniosku z dnia [...]r. o wznowienie postępowania. Nadto podał, że uzasadnienie objętej odwołaniem decyzji nie jest dla niego ani zrozumiałe ani "wystarczające".
Po rozpoznaniu tego odwołania Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...] z powołaniem się na treść art.138 §2 Kpa uchylił decyzję organu I instancji oraz decyzję w/w Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...]r. Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Uzasadniając to rozstrzygnięcie stwierdził, że wbrew stanowisku organu I instancji w wyniku wznowionego postępowania nie mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej ponieważ jak wynika z projektu budowlanego /powykonawczego/, który stanowi podstawę wydania pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania, przedmiotowy budynek nie spełnia warunków technicznych wymaganych dla budynków mieszkalnych. Dotyczy to zwłaszcza wymagań w zakresie normy cieplnej jego przegród zewnętrznych i stropu nad częścią gospodarczą. Organ odwoławczy wskazał nadto, że z uwagi na określoną w miejscowym planie zagospodarowania linię zabudowy nie jest możliwe usytuowanie na działce J. S. budynku mieszkalnego bliżej drogi.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy polecił organ II instancji zastosować tryb określony w § 11 w/w rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesionej na powyższą decyzję Wojewody [...] J. S. domagał się jej uchylenia w całości jako wydanej jego zdaniem z naruszeniem art.9 i 10 Kpa. Nie umożliwiono mu bowiem wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów oraz nie pouczono go o możliwości zgłoszenia dowodów i złożenia wyjaśnień. Jego zdaniem decyzja o zmianie sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na mieszkalny została wydana w oparciu o wymagane wówczas dokumenty, które wydający to pozwolenie organ uznał za wystarczające. Decyzja ta spowodowała dla niego daleko idące oraz nieodwracalne skutki prawne i ekonomiczne. Jeżeli doszło wówczas do uchybień to nie z jego winy i nie może ponosić z tego powodu krzywdzących go konsekwencji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i co do zasady jego uzasadnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie ale tylko w części w której uchylono zaskarżoną decyzją decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części spornego budynku. W tej bowiem części zaskarżona decyzja zapadła zdaniem Sądu bez podstawy prawnej w rozumieniu art.156 § 1 pkt 2 Kpa. Decyzja ta nie stanowiła bowiem przedmiotu odwołania wniesionego przez M. M. W konsekwencji nie stanowiła ona decyzji zaskarżonej w rozumieniu art.138 § 1 i § 2 Kpa a tylko taka mogła stanowić zgodnie z tymi przepisami przedmiot orzeczenia organu odwoławczego. Nawet gdyby przyjąć, że ze względu na specyfikę orzekania w postępowaniu wznowieniowym dopuszczalne byłoby uchylenie w postępowaniu odwoławczym decyzji będącej przedmiotem postępowania wznowieniowego to niewątpliwie nie byłoby dopuszczalne jak w niniejszej sprawie przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W tej zatem części należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji na podstawie art.145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270 – zwanej dalej ustawą p.s.a/ w zw. z art.156 § 1 pkt 2 i art.138 § 1 i 2 Kpa oraz w zw. z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawą – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę.../Dz.U. Nr 153 poz.1271/.
Wobec uwzględnienia w tej części skargi należało zasądzić na rzecz skarżącego od Wojewody [...] zwrot wpisu od skargi zgodnie z treścią art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74 poz.368 ze zm./ w zw. z art.97 § 2 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę... Należało też orzec, iż w tej części zaskarżona decyzja nie może być wykonywana /art.152 ustawy p.s.a./.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta [...] ponownie wyda decyzję opartą na treści art.151 Kpa. Informacyjnie należy jedynie zwrócić organom obu instancji uwagę /niniejsze uzasadnienie nie dotyczy bowiem tej części wyroku w której skarga została oddalona – wobec niezłożenia przez strony wniosku o sporządzenie w tej części uzasadnienia wyroku – art.141 § 2 p.s.a./ na treść art.151 § 2 która ma zastosowanie w sytuacji, gdy istniały podstawy do wznowienia postępowania ale w wyniku tego wznowienia nie można uchylić decyzji dotychczasowej na skutek okoliczności, o których mowa w art.146 Kpa.
S/G