Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Starosta W. odmówił przyznania G. G. prawa do świadczenia przedemerytalnego. Organ administracyjny ustalił, że w dniu złożenia wniosku, tj. [...]r., strona miała ukończone [...] lata życia. Udokumentowała ona okres uprawniający do emerytury wynoszący [...]. Strona nie spełniła więc warunków określonych w art. 37 k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j.t. Dz. U. Nr 6 z 2001 r. poz. 56, z późn. zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 31.XII.2001 r.
Po rozpatrzeniu odwołania strony, zaskarżoną decyzją Wojewoda Ś. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję I instancji, podzielając przedstawione w niej ustalenia i wnioski.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego G. G. zakwestionowała wynik postępowania administracyjnego. Nie formułując konkretnych zarzutów skarżąca powołała się na swoją ciężką sytuację życiową.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie narusza przepisów prawa.
Otóż skarżąca prawa do świadczenia przedemerytalnego wiąże z dokonaną w dniu [...]r. rejestracją w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. Ś., na skutek której uzyskała status osoby bezrobotnej oraz z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, które utraciła z dniem [...]r. z powodu upływu okresu jego pobierania. Sprawa o świadczenie przedemerytalne była rozpatrywana po dniu [...]r., a więc po wejściu w życie ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. (Dz. U. Nr 154, poz. 17 § 3), nowelizującej m.in. ustawę z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatwierdzeniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j.t. Dz. U. Nr 6 z 2001 r., poz. 56, ze zm.).Według art. 11 ust. 2 tej ustawy nowelizacyjnej osoby, które przed dniem wejścia jej w życie, tj. przed 1.I.2002 r. zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia świadczenia przedemerytalnego, nabywają oraz zachowują do niego prawo na dotychczasowych zasadach.
Tym samym sytuację skarżącej należało ocenić na gruncie przepisów obowiązujących przed dniem 1.I.2002 r. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 35 k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługiwało osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:
- 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, lub
- 2) w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ukończyła co najmniej 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, lub
- 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub
- 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. Nr 1 z 1994 r., poz. 1 ze zm.).
Ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. II SA/Ka 2992/01 zaświadczenia ostatniego zakładu pracy skarżącej, firmy A w W. Ś., wynika, że skarżąca była w nim zatrudniona do dnia [...]r., a stosunek pracy ustał w związku z upływem czasu, na który został zawarty. Tak więc skarżąca mogłaby nabyć prawo do świadczenia przedemerytalnego tylko na podstawie punktu 1 wskazanego przepisu. Przewiduje on jednak kryterium wiekowe dla kobiet (58 lat), którego skarżąca nie spełnia nawet w chwili obecnej (jej data urodzenia to [...]r.). Takie samo kryterium obowiązuje zresztą po dniu 1.I.2002 r., a zatem także pod rządami nowych uregulowań prawnych skarżącej nie przysługiwałoby prawo do świadczenia przedemerytalnego.
Zaznaczyć należy, że dla rozstrzygnięcia sprawy żadnego znaczenie nie miała okoliczność, iż organ rentowy ustalił już wysokość emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego. Okoliczność tą wyjaśnił zresztą organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę przyznając, że przed ustaleniem, czy spełnione są warunki przyznania omawianego świadczenia, wadliwe było zwracanie się przez organ I instancji do organu rentowego o wyliczenie wysokości hipotetycznej emerytury. Także trudna sytuacja materialna skarżącej nie stanowi samoistnej podstawy do podważenia trafności zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy z mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm.), w zw. z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających... (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.
su.