Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 listopada 1995 r. Burmistrz Cz. nakazał Marianowi B. doprowadzenie do prawidłowego działania wentylacji w kuchni budynku mieszkalnego, położonego w Cz. przy ul. K. 18/1, przez wyprowadzenie przewodu wentylacyjnego instalacji gazowej ponad połać dachową.
Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewody K. z dnia 19 lutego 1996 r.
Wyrokiem z dnia 12 listopada 1997 r. II SA/Ka 391/96 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił obie wymienione wyżej decyzje administracyjne stwierdzając, że w sprawie zostały wydane odmienne w treści opinie kominiarskie, przy czym organy decyzyjne oparły się na opinii zawierającej wewnętrzne sprzeczności. Sąd wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy przede wszystkim ustalić, w jaki sposób została wykonana instalacja gazowa w części obejmującej wentylację. Wobec sprzecznych opinii niezbędne jest zasięgnięcie opinii innego rzeczoznawcy, który winien ustosunkować się do wcześniejszych opinii. Sąd zwrócił nadto uwagę na konieczność utrwalenia protokołem jakichkolwiek ustaleń poczynionych w oględzinach i podniósł, że tak zebrany materiał stanowić dopiero będzie podstawę do jego oceny, wyciągnięcia wniosków, a następnie rozstrzygnięcia w oparciu o normę art. 66 Prawa budowlanego.
Powołując się na powyższe motywy Sądu, Burmistrz Cz. wydał w dniu 23 grudnia 1998 r. decyzję, w której z mocy art. 62 ust. 6 Prawa budowlanego nakazał Marianowi B. zlecenie przeprowadzenia kontroli stanu technicznego wykonanej instalacji gazowej, w części obejmującej wentylację w pomieszczeniu kuchni, przez osobę posiadającą kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim.
Rozpatrując sprawę na skutek odwołania Mariana B., (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I instancji uznając, że przepis art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego pozwala organowi nadzoru budowlanego na wydawanie decyzji nakazujących przeprowadzenie kontroli.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Marian B. zarzucił, że instalacja gazowa i wentylacyjna w jego mieszkaniu jest wykonana prawidłowo, a wydany nakaz uważa za bezzasadny.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że nakazana kontrola nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy, lecz jest jedynie "jednym z elementów pomocnych do prawidłowego rozpoznania".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Decyzje organów obu instancji administracyjnych nie mogą się ostać, bowiem zapadły z naruszeniem prawa materialnego i procesowego. Mianowicie wydanie nakazu przeprowadzenia kontroli przedmiotowej instalacji organy te uzasadniają potrzebą uwzględnienia oceny prawnej dokonanej w poprzednim wyroku Sądu. Chodzi zatem w istocie o uzupełnienie materiału dowodowego przez dopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego w toczącej się już sprawie administracyjnej. W tym zaś zakresie obowiązują przepisy procedury administracyjnej, zamieszczone w art. 75 i n. Kpa, które przewidują dopuszczenie dowodu jedynie w formie postanowienia dowodowego, a nie odrębnej decyzji administracyjnej. Na postanowienie takie nie przysługuje stronie zażalenie, stosownie do art. 141 par. 1 Kpa.
Natomiast norma art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ przyznaje organom nadzoru budowlanego kompetencję do wydawania nakazów przeprowadzenia kontroli w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Są to zatem samodzielne przesłanki, niezależne od przesłanek z art. 66 Prawa budowlanego, w granicach których toczy się rozpatrywane postępowanie administracyjne.
Tak więc organy nadzoru są wprawdzie uprawnione do wydawania nakazów na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, ale nie w ramach tego postępowania, w którym nakaz ten wydano wyłącznie w celach dowodowych. Zgodnie zresztą ze wskazaniami zawartymi w wyroku z dnia 12 listopada 1997 r., dla należytego wyjaśnienia sprawy należy dopuścić dowód z opinii innego rzeczoznawcy. W tym też kierunku winno zmierzać dalsze postępowanie wyjaśniające.
Z tych względów na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 oraz art. 29 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono, jak w sentencji.