Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach w sprawie o sygn. II SA/Ka 2557/02 oddalił skargę Z.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Przypomnieć przy tym należy, że zaskarżoną wówczas decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. odmawiające nakazu rozbiórki trzech garaży usytuowanych na nieruchomości położonej w G. przy ulicy [...] stanowiącej współwłasność skarżącego.
Wyrok wraz z uzasadnieniem wysłano skarżącemu [...] r. a w dniu [...] tegoż roku Z.L. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego i "zmianę wyroku".
Jednocześnie domagał się "wstrzymania użytkowania" obiektów do czasu rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy zawisłej przed sądem powszechnym, a dotyczącej zniesienia współwłasności nieruchomości, na której powstały sporne obiekty.
W treści omawianego pisma skarżący polemizował z tezą zawartą w uzasadnieniu wyroku o braku przesłanek do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektów powstałych bez jego zgody i wiedzy.
Opisując raz jeszcze stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 17 grudnia 2002 r. skarżący postulował zmianę tego orzeczenia "do czasu wydania prawomocnego wyroku o zniesienie współwłasności".
W kolejnych pismach procesowych Z.L. wykazywał wadliwość postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę garaży.
Dopiero z treści pisma z dnia [...] r. można wywieść, iż skarga o wznowienie postępowania oparta jest na art. 403 § 2 i § 3 k.p.c., a z dołączonych do pisma załączników należy wnioskować, iż istnienie przesłanek określonych w tych przepisach skarżący upatruje w pominiętej przez Sąd ugodzie zawartej przed Sądem Powiatowym w G. z dnia [...] r. i w uzasadnieniu wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia [...] r., w którym stwierdzono, iż "pozwani zaczęli budowę boksów w [...] r. i prowadzili roboty do [...] r. kiedy to powód uzyskał decyzję organu administracyjnego nakazującą wstrzymanie budowy".
W odpowiedzi na skargę wznowieniową Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie zwracając uwagę na to, że Z.L. nigdy nie wystąpił o wzruszenie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę garaży, mimo twierdzeń, że rozstrzygnięcie to zostało wydane z naruszeniem prawa.
Z tym ostatnim argumentem polemizował skarżący wykazując jakie podjął działania prawne w celu eliminacji skutków, które to decyzja niosła za sobą.
Sąd administracyjny zważył co następuje
Przed przystąpieniem do oceny przesłanek zawartych w skardze o wznowienie postępowania sądowego Sąd uznał za konieczne wyjaśnienie skarżącemu, iż przedmiotem tego postępowania nie jest ani kontrola zgodności z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę garaży, ani też decyzji odmawiającej nakazanie ich rozbiórki.
Pierwsza z tych kwestii nie była bowiem przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogło być prowadzone w trybie nadzwyczajnym w stosownym czasie /art. 145 § 1 k.p.a. bądź art. 156 § 1 k.p.a./, a tym samym przedmiotem rozważań Sądu w postępowaniu, którego wznowienia obecnie domaga się skarżący.
Natomiast oceny zgodności z prawem decyzji odmawiającej nakazanie rozbiórki garaży dokonał już Sąd w wyroku z dnia 17 grudnia 2002 r. i wszelkie argumenty polemizujące z treścią tego orzeczenia mogłyby być przedmiotem rozważań Sądu tylko wtedy, gdyby rozpoznawał sprawę w granicach zakreślonych tamtym postępowaniem sądowym.
Tymczasem rozpoznając sprawę na skutek skargi wznowieniowej Sąd działa w granicach jakie zakreśla podstawa wznowienia /art. 282 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej Prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.
Skarżący jako podstawę skargi o wznowienie postępowania sądowego, wniesionej bezsprzecznie w terminie, wskazał art. 403 § 2 i § 3 k.p.c.
Pierwszy z tych przepisów stanowi, że można żądać wznowienia /postępowania sądowego – dod. Sądu/ w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Natomiast przesłanką określoną w art. 403 § 3 k.p.c. jest późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tego samego stosunku prawnego.
W dacie złożenia skargi o wznowienie postępowania obowiązywała ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74 poz. 368 z późn. zm./, która nie regulowała podstaw wznowienia postępowania sądowego odsyłając w tym zakresie do unormowań zawartych w kodeksie postępowania cywilnego /art. 59 ustawy o NSA/.
Natomiast z dniem 1 stycznia 2004 r. nastąpiła zmiana stanu prawnego i w obecnie obowiązującym Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawarto pełną regulację postępowania wznowieniowego /dział VII tej ustawy/.
W art. 273 § 2 i 3 nowej ustawy określono te podstawy wznowienia postępowania, które odpowiadają treści art. 403 § 2 k.p.c. i 403 § 3 k.p.c.
Brzmienie tych przepisów jest identyczne.
Ponieważ stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./ niniejsza sprawa jest rozpoznawana na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd w dalszej części uzasadnienia będzie analizował problem przywołując przepisy tej ustawy.
Analizując pod względem formalnym skargę o wznowienie postępowania Sąd doszedł do przekonania, iż czyni ono zadość art. 279 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stąd też po rozważeniu stanu sprawy połączył badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy /art. 281 przywołanej wcześniej ustawy/.
Przypomnieć przy tym raz jeszcze należy, że rozpoznanie sprawy następuje w granicach zakreślonych podstawą wznowienia /art. 282 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, a w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia /por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2001 r. sygn. III AO 29/01 – OSNP 2002/13/319/.
Skarżący domagając się wznowienia postępowania sądowego wskazuje jako podstawę tego żądania zarówno ugodę zawartą przed Sądem Powiatowym w G. pomiędzy ówczesnymi właścicielami nieruchomości, jak i tą okoliczność, która wynika z uzasadnienia Sądu Wojewódzkiego z dnia [...] r. i która wskazuje na istnienie decyzji nakazującej wstrzymanie budowy.
Tymczasem obie przywołane w skardze okoliczności znane były składowi orzekającemu w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 17 grudnia 2002 r.
Wszak o tym, że zapadła decyzja z dnia [...] r. w przedmiocie wstrzymania budowy garaży pisał Sąd w uzasadnieniu przywołanego wyroku /str. 3/ analizując przy tym wpływ tego rozstrzygnięcia na uczynienie zadość żądaniu skarżącego, które dotyczyło rozbiórki obiektów.
Nie jest to również przesłanka zakreślona art. 273 § 3 tej ustawy, gdyż orzeczenie Sądu Wojewódzkiego z dnia [...] r. nie jest orzeczeniem dotyczącym tej samej sprawy w rozumieniu przywołanego przepisu.
Podkreślić przy tym należy, że skarżący wskazując to orzeczenie, przesłanki do wznowienia postępowania upatruje w jego uzasadnieniu, a to sprawia, że tę kwestię należałoby rozpatrzyć w aspekcie art. 273 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie art. 273 § 3 tej ustawy, jak to podaje skarżący.
Również znaną Sądowi okolicznością był fakt zawarcia przed sądem powszechnym ugody z dnia [...] r.
W aktach sądowych prowadzonych w sprawie o sygn. II SA/Ka 2557/02 /której wznowienia domaga się skarżący/ znajduje się kserokopia protokołu sądu dotyczącego zawarcia przedmiotowej ugody w sprawie zniesienia niepodzielności nieruchomości, którą nadesłał skarżący przy piśmie z dnia [...] r.
Nie jest to więc również "późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła korzystać w poprzednim postępowaniu" /treść art. 273 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.
Skoro więc skarżący wnosząc skargę wznowieniową wskazał na okoliczności faktyczne i środki dowodowe znane Sądowi rozstrzygającemu sprawę objętą skargą, to stosownie do art. 282 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę o wznowienie postępowania należało oddalić.
SJ/