Uzasadnienie
Pismem procesowym, datowanym [...] pełnomocnik skarżącej cofnął skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] oraz wniósł o umorzenie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że sprawa stała się bezprzedmiotowa, bowiem kwestia zajęcia nieruchomości została załatwiona w drodze ugody.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że mimo, iż skarga wniesiona została pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.) to jednak złożony wniosek rozpoznać należało w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z póź zm.). Konsekwencja taka wynika bowiem z przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Zgodnie z art.161 § 1 pkt 1 ostatnio powołanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Wobec tego, że nie ma wątpliwości co do skutecznego cofnięcia skargi przez pełnomocnika skarżącej, to należało postanowić o umorzeniu postępowania.