Uzasadnienie
Decyzją Starosty [...] z dnia [...] nr [...], zatwierdzono projekt budowlany i udzielono W. P.pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalno-gospodarczego wraz z adaptacją na sklep spożywczy w K. przy ul. [...]
Na wniosek H. D. postępowanie zakończone powyższą decyzją, organ I instancji wznowił postanowieniem z dnia [...] nr [...] na podstawie art.145 § 1 pkt 4 kpa. Następnie organ ten odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej, zaś decyzję utrzymał w mocy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] nr[...].
Po rozpatrzeniu wniosku inwestora kolejną decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną z up. Starosty [...] na podstawie art.34 ust.4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz.414 ze zm.) i art.155 kpa, zatwierdzono zamienny projekt budowlany. Jednakże wskutek odwołania H. D. decyzją Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] uchylono powyższą decyzję i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Po ponownym rozpoznaniu wniosku organ I instancji kolejną decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art.33 ust.1, art.34 ust.4 i art.36 Prawa budowlanego, zatwierdził projekt budowlany i udzielił W. P. pozwolenia na kontynuację przebudowy powyższego budynku.
W odwołaniu od powyższej decyzji H. D. podniosła, iż nie zostało do tej pory zakończone postępowanie przed organami nadzoru budowlanego w sprawie prowadzonych robót budowlanych. Jej zdaniem, realizowana inwestycja pogarsza warunki dojazdu do posesji z powodu zawężenia ul.[...] wobec naruszenia wymaganych odległości budynku od drogi publicznej.
Zaskarżoną decyzją, wydaną z up. Wojewody [...], na podstawie art.138 § 2 kpa, uchylono decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach organ odwoławczy wyjaśnił, iż co prawda postępowanie przed organami nadzoru budowlanego zostało umorzone ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...], jednak nadal toczy się postępowanie wznowieniowe w sprawie decyzji Starosty [...] z dnia [...]. Decyzja o odmowie uchylenia tej decyzji została bowiem uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...]nr [...]. Zdaniem organu II instancji, w takiej zaś sytuacji należy wpierw zakończyć postępowanie wznowieniowe, a dopiero potem prowadzić kolejne postępowanie w trybie art.36a ust.1 i 2 i art.37 ust.2 Prawa budowlanego. Stąd też organ odwoławczy uwzględnił odwołanie od decyzji organu I instancji jako wydanej przedwcześnie.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. D. zarzuciła wadliwość udzielonego przez Starostwo Powiatowe pozwolenia na budowę jako wydanego z naruszeniem wymogu wymiany substancji, wynikającego z decyzji Konserwatora Zabytków i Wójta Gminy J., co doprowadziło do zawężenia ulicy [...].
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, bowiem podniesiony w niej zarzut zawężenia drogi był przedmiotem postępowania przed organami nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona, zaś podniesione w niej kwestie nie pozostają w związku z przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Działając z urzędu Sąd również nie stwierdził naruszenia prawa przez organ odwoławczy. Wszak zaskarżoną decyzją uchylono kwestionowane przez skarżącą pozwolenie na budowę w ramach projektu zamiennego, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia, trafnie wskazując na konieczność uprzedniego zakończenia postępowania wznowieniowego w sprawie pierwotnej decyzji Starosty [...] z dnia [...], której zgodność z prawem jest sednem sporu.
Wzruszenie tej decyzji jako ostatecznej możliwe jest zaś wyłącznie w trybach nadzwyczajnych w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Podniesione w skardze zarzuty co do wadliwości decyzji Starosty [...] nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i nie mogły skutkować uwzględnieniem skargi.
Na podstawie art.138 § 2 kpa organ odwoławczy władny jest bowiem uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Tymczasem w niniejszej sprawie postępowanie dotyczyło zmiany pozwolenia na budowę w trybie art.36a ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (obecnie – tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz.2016 ze zm.). Skoro jednak w trakcie postępowania administracyjnego toczyło się równolegle postępowanie wznowieniowe co do pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę, prawidłowo organ odwoławczy dopatrzył się konieczności wstrzymania się z wydaniem decyzji o zmianie pozwolenia na budowę do czasu zakończenia postępowania wznowieniowego. Nie ma też znaczenia fakt, iż postępowanie to zostało zakończone już po wydaniu zaskarżonej decyzji, jako że sądowa kontrola sprawowana jest na podstawie stanu faktycznego i prawnego z daty jej wydania.
Wreszcie, wyjaśnić przyjdzie, iż w ramach niniejszego postępowania Sąd nie był władny dokonać kontroli zgodności z prawem decyzji Starosty [...] z dnia [...]. W tym względzie skarżącej przysługiwała odrębna ochrona prawna.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w zw. z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.).
W postępowaniu sądowym odmówiono dopuszczenia w charakterze pełnomocnika wskazanego przez skarżącą, jako że nie była to osoba wymieniona w art.35 ust.1 Prawa przed sądami administracyjnymi.
SW