Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz.U. Nr 1062 z 2000, poz. 1126 ze zm./ oraz art. 104 Kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nakazał D. Z. – Prezesowi Zarządu Spółki A w W. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w użytkowaniu sieci telefonicznej w rejonie budynków mieszkalnych od nr[...] do [...] przy ul. [...] w S., na długości około 25,0 m, poprzez wykonanie w terminie do [...] przesunięcia kabla teletechnicznego z odległości 25 cm od istniejącego gazociągu na odległość 1,0 m od tego gazociągu.
Decyzja ta została następnie zmieniona w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego nią obowiązku, decyzją tego Inspektora z dnia [...] nr [...].
W piśmie procesowym z dnia [...] Spółka A wniosła o zmianę w/w decyzji z dnia [...] poprzez wydanie nakazu zabezpieczenia kolizji przez zabudowę ścianki pomiędzy istniejącymi sieciami – gazowniczą i telekomunikacyjną. Pismo to, potraktowane jako odwołanie od przedmiotowej decyzji z dnia [...] zostało podpisane w imieniu Spółki A przez M. M. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 3, art. 28 i art. 105 Kpa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. umorzył postępowanie odwoławcze. Uzasadniając to rozstrzygnięcie stwierdził, że do akt nie dołączono pełnomocnictwa upoważniającego M. M. do działania w imieniu Spółki A w W. Znajdujące się w aktach pełnomocnictwo z dnia [...] uprawniało bowiem M. M. do reprezentowania tej Spółki jedynie w postępowaniu z jej odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...].
W skardze do Sądu na przedmiotową decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Spółka A w W. wniosła o jej uchylenie i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zarzuciła, iż decyzja ta została wydana z mającym istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania, a w szczególności art. 64 § 2 i art. 63 § 3 Kpa. Odwołująca się Spółka nie została bowiem wezwana zgodnie z treścią art. 64 § 2 Kpa do usunięcia braków odwołania przez złożenie stosownego pełnomocnictwa dla osoby podpisującej odwołanie, a to w sytuacji gdy organ odwoławczy uznał, że takie pełnomocnictwo dotychczas do akt nie zostało złożone. W tym względzie skarżąca powołała się na określone bliżej w skardze wyroki NSA. Nadto skarżąca zakwestionowała aby dołączone do akt administracyjnych pełnomocnictwo dla M.M. z dnia [...] zawężało umocowanie w sposób przyjęty w zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie sądowej Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach wniósł o uwzględnienie skargi podzielając postawiony w niej zarzut, że wnoszący odwołanie powinien być wezwany do uzupełnienia pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna albowiem należy podzielić zawarty w niej zarzut, że zaskarżona decyzja została wydana z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 64 § 2 Kpa w zw. z art. 32, art. 33 § 1, 2 i 3 Kpa oraz w zw. z art. 63 Kpa. Skoro nie ulega wątpliwości, że pismo z dnia [...] /karta 13 akt organu II instancji/, które zostało potraktowane za odwołanie, zostało wniesione przez M. M. w imieniu skarżącej Spółki, a nie dołączono do niego pełnomocnictwa, to w świetle treści w/w przepisów Kpa należało wezwać wnoszącego to pismo do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Gdyby wnoszący pismo na to wezwanie nie zareagował, to przy uwzględnieniu treści art. 9 Kpa należało poinformować o tym skarżącą, wzywając ją jednocześnie, pod tym samym rygorem, do podpisania wniesionego w jej imieniu pisma /zobacz też powołany w skardze wyrok NSA sygn. akt I SA/Ka 641/97/.
Tak też uczyni organ odwoławczy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy /przy ewentualnym uwzględnieniu treści uchwały Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r. sygn. III ZP 11/00 – OSNAP 19/2000 poz. 702/.
Opisane wyżej naruszenie procedury administracyjnej mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, co w świetle treści tego przepisu w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Należy też zwrócić uwagę, że uzasadnienie prawne zaskarżonej decyzji nie odpowiada treści art. 107 § 3 Kpa. Nie wynika bowiem z niego dlaczego to organ odwoławczy uznał postępowanie odwoławcze za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 Kpa, a to w sytuacji gdy przyjął jednocześnie, że zostało ono wniesione w imieniu Spółki A w W., a więc niewątpliwie w imieniu strony postępowania w rozumieniu art. 28 i art. 127 § 1 Kpa.
W świetle treści zalegającego w aktach administracyjnych pełnomocnictwa z dnia [...] /karta 4 akt II instancji/ nie można podzielić natomiast zdaniem Sądu twierdzenia skarżącej, że miało ono charakter ogólny. W jednoznaczny sposób wynika bowiem z niego, że zostało ono udzielone M.M. jedynie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu odwoławczym od decyzji organu I instancji z dnia [...] nr [...]
O zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.