Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 marca 2003r. sygn.akt. II SA/Ka 78/03 Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach odrzucił skargę skarżących na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie uzasadniono tym, że skargę sporządził i wniósł pełnomocnik będący adwokatem, a wnosząc skargę nie uiścił opłaty stałej /§ 3 ust.1 pkt litera c i § 7 zd.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995r.w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej – Dz.U. nr 117, poz.563 z zm./.
Wyżej opisane postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu [...]roku /k.18/. Skarżący, reprezentowani przez adwokata w piśmie z dnia [...]r. /k.21/ złożyli wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z dnia 10 marca 2003 roku. Jako podstawę wznowienia powołano art.403 § 2 kpa w związku z art.58 i 59 ustawy o NSA z dnia 11 maja 1995r. i wyjaśniono, że nową okolicznością faktyczną, które ujawniła się po doręczeniu skarżącym postanowienia o odrzuceniu skargi było ustalenie przez Sąd iż w sprawie objętej odrzuconą skargą, wymagany był wpis stały, a nie stosunkowy. Wywodzili dalej we wniosku o wznowienie, iż Sąd naruszył prawo, gdyż wzywając ich o uzupełnienie braków skargi /pełnomocnictwo/, jednocześnie nie wezwał ich, zgodnie z § 24 ust.2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 września 1995r. w sprawie ustalenia struktury organizacyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego i regulaminu jego działania /Dz.U.nr 112, poz.540/ do uiszczenia wpisu.
Nadto wbrew stanowisku Sądu charakter opłaty budził wątpliwości. Skarga mogła także podlegać wpisowi stosunkowemu, bowiem dotyczyła ona praw majątkowych skarżących. Rozstrzygnięcie wątpliwości co do rodzaju opłaty, którą należało wnieść w sprawie nie powinno należeć do adwokata. Skarżący w kolejnym piśmie z dnia [...]r. /k.37/ złożyli alternatywny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i domagali się jego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności. Wniosek ten – wobec faktu, iż skarga została złożona w terminie – Sąd potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i postanowieniem z dnia 22 września 2003r. sygn.akt II SA/Ka 78/03 – odrzucił go jako spóźniony /art.171 kpc w związku z art.59 ustawy o NSA/.
Wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 20.03.2003r. – po wstępnej kontroli na posiedzeniu niejawnym w dniu 8.12.2003r. /k.65/ - został skierowany na rozprawę - /sygn.II. SA/Ka 812/03/.
Wojewoda [...] ustosunkowując się do wniosku o wznowienie postępowania sądowego /k.31/ podniósł, że wniosek ten nie jest oparty na żadnej z ustawowych przesłanek wznowienia, zaś zawarte w nim zarzuty naruszenia przez Sąd prawa materialnego mogły uzasadniać jedynie wniesienie rewizji nadzwyczajnej przez uprawniony podmiot.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2003 roku zgodnie z art.103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271 z zm./ podlega – po dniu 1.01.2004r. – rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/.
W niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie /art.407 kpc, odpowiednikiem, którego jest art.278 ustawy p.s.a./ oraz oparty formalnie na ustawowej przesłance określonej w art.403 § 2 kpc, a obecnie w art.273 § 2 ustawy p.s.a.
Wobec faktu zachowania terminu do złożenia wniosku i powołanie ustawowej przesłanki wznowienia – zadaniem Sądu – było zbadanie czy powołana formalnie przesłanka wznowienia istotnie w sprawie zaistniała.
Zgodnie z art.403 § 2 kpc w związku w art.59 ustawy o NSA z dnia 11 maja 1995r., a obecnie art.273 § 2 ustawy p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Skarżący upatruje nowych okoliczności faktycznych w uzyskanych z postanowienia Sądu informacji, iż skarga na decyzję administracyjną w przedmiocie wywłaszczenia w wypadku wniesienia jej przez adwokata lub radcę prawnego podlegała opłacie stałej. W sposób oczywisty obowiązujący stan prawny nawet nieznany skarżącym, nie stanowi nowej okoliczności faktycznej ani środka dowodowego, o których mowa w art. 273 § 2 ustawy p.s.a. /art.403 § 2 kpc/, podobnie jak błędna ocena stanu faktycznego pod względem prawnym. Także zawarte we wniosku o wznowienie postępowania zarzuty naruszenia przez sąd administracyjny w skarżonym postanowieniu przepisów prawa materialnego przez błędną ich wykładnię nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Zarzuty te mogły być jedynie – we właściwym czasie – podstawą do wniesienia rewizji nadzwyczajnej przez uprawniony podmiot.
Podnieważ jak wskazano wyżej – wniosek o wznowienie w istocie nie został oparty na ustawowej przesłance wznowieniowej, skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu na podstawie art.281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
S/G