Uzasadnienie
Niniejsza skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach w dniu 17 września 2002 r., przed dniem 1 stycznia 2004 r., kiedy to weszły w życie ustawy regulujące sądownictwo administracyjne. W myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie stosownych regulacji prawnych właściwym sądem do rozpatrzenia przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Skarżący decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. został wymeldowany z pobytu stałego z lokalu przy ulicy [...] w K., a po rozpatrzeniu odwołania powyższą decyzję utrzymał w mocy Wojewoda [...]. Jego decyzję zaskarżył K.M. wnosząc, stosownie do obowiązujących ówcześnie przepisów skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia [...] 2004 r. K. M. cofnął wniesioną skargę.
Mając na względzie powyższe oraz zapis art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd jeżeli nie zaistniały warunki określone w zdaniu 3 tego przepisu, który brzmi "Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Sąd uznał cofnięcie skargi w niniejszej sprawie za wiążące i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 wyżej wskazanej ustawy umorzył postępowanie.