Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu zażalenia J. M. na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie choroby zawodowej w postaci nowotworu złośliwego gruczołu krokowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że badając zasadność zażalenia dokonał oceny materiału dowodowego i stwierdził, że brak jest przesłanek do uchylenia postanowienia organu I instancji. Zgodnie z art. 2351 kodeksu pracy za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 w sprawie chorób zawodowych wydanego w oparciu o delegację zawartą w art. 237 § 1 kodeksu pracy określają wykaz chorób zawodowych oraz szczegółową procedurę postępowania oraz orzekania w sprawach chorób zawodowych. Wykaz chorób zawodowych stanowi w pełni zamknięty katalog, co oznacza, że za chorobę zawodową może być uznana wyłącznie choroba wymieniona w wykazie, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.
Warunek ten nie został spełniony w przypadku J. M., który ubiegał się o uznanie za chorobę zawodową nowotworu gruczołu krokowego. Zdaniem organu ta choroba nie mieści w żadnej pozycji punktu 17 wykazu chorób.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na to postanowienie J. M. zarzucił, że zamyka mu ono drogę do wyjaśnienia i przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie powstania u niego choroby nowotworu złośliwego gruczołu krokowego, która jego zdaniem powstała w następstwie działania czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia choroby zawodowej na podstawie art. 61a § 1 kpa, zgodnie z którym gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędąca stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Jak należy domniemywać organy obu instancji uznały, że postępowanie w sprawie ustalenia choroby zawodowej nie może być wszczęte, gdyż nowotwór gruczołu krokowego nie mieści się w wykazie chorób zawodowych.
W ocenie Sądu takie stwierdzenie jest przedwczesne. O ile bowiem zgodzić się należy, że nowotwór złośliwy gruczołu krokowego nie został wymieniony w punktach od 1 do 8 pozycji 17. wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1367), o tyle zauważyć należy, że w punkcie 9. pozycji 17. tego wykazu zostały wymienione nowotwory wywołane działaniem promieniowania jonizującego z prawdopodobieństwem indukcji przekraczającym 10 %. W punkcie tym nie jest wymieniony konkretny organ (narząd), mowa jest tylko o nowotworze, a taki u skarżącego został stwierdzony. Pozostaje do wyjaśnienia, czy nowotwór ten został wywołany działaniem promieniowania jonizującego z prawdopodobieństwem indukcji przekraczającym 10 % czy też nie. Ustalenie tego wymaga przeprowadzenia oceny narażenia zawodowego, taką zaś ocenę można sporządzić (bądź przeprowadzić dowodów z wcześniej sporządzonej oceny, o ile miała ona na celu ustalenie występowania w środowisku pracy promieniowania jonizującego) dopiero po wszczęciu postępowania.
Mając powyższe na uwadze, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 61a § 1 kpa, zarówno to postanowienie jak i utrzymane nim w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji podlegały uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami). Zgodnie z art. 152 tej samej ustawy Sąd określił, że postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.