Uzasadnienie
T.W. złożyła w dniu 26.XI.2013 r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej, uzupełniony następnie na formularzu PPF.
Wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2551 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz współwłasności drewnianego budynku z 1937 r. wielkości 40 m² wymagającego remontu, budynku murowanego o funkcji mieszkalnej, działki o powierzchni 0,3 ha i mieszkania wielkości 69 m², którego od kilku lat nie może zamienić na mniejsze. Wnioskodawczyni w ostatnich latach przeszła operacje oczy, na które zaciągnęła kredyt w wysokości 23000 zł. Spłaca go w ratach po 780 zł miesięcznie.
Ponadto musiała zaciągnąć limit zadłużenia na bankowym rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym w wysokości 10000 zł. Skarżąca jest pacjentką [...], jej miesięczne wydatki związane z leczeniem i zakupem leków wynoszą 1150 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni płaci 635,37 tytułem czynszu za mieszkanie oraz 400 zł za gaz, energię elektryczne i inne opłaty. Skarżąca oświadczyła, że nie może liczyć na pomoc finansowa ze strony dzieci.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej sytuację majątkową skarżącej, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym ratowanie zdrowia, opłaty związane z mieszkaniem, brak majątku poza udziałem w nieruchomościach, konieczność spłaty zadłużenia związanego z leczeniem zadłużeniem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, a zwłaszcza uiścić wpisu sądowego od skargi w wysokości 1500 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.