Uzasadnienie
Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej: Kolegium, SKO) po rozpatrzeniu odwołania [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z 21 czerwca 2019 r. wyrażającą zgodę na pozyskanie drewna przez [...]a[...] oraz [...], z działek leśnych nr [...], położonych w obrębie ewidencyjnym [...], niezgodnie z Uproszczonym Planem Urządzenia Lasu, opracowanym na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2026 r., wyłącznie z drzew uszkodzonych i powalonych przez wiatr.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że postanowieniem z 31 stycznia 2017 r. Starosta [...] odmówił dokonania legalizacji drewna, polegającej na jego ocechowaniu i wydaniu świadectwa legalności pozyskania drewna, pochodzącego z działek nr [...], położonych w obrębie ewidencyjnym [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wyjaśnił, że w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w [...], jako właściciel przedmiotowych nieruchomości figuruje [...]. Organ ustalił również, iż pod sygn. akt I Ns 744/15 toczy się przed Sądem Rejonowym w [...] postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po [...]. Uczestnikami tego postępowania jest kilkadziesiąt osób. Zdaniem organu w takiej sytuacji do przedmiotowej nieruchomości należy stosować przepisy o współwłasności.
Wobec powyższego organ przyjął, że w sprawie niniejszej zastosowanie winny mieć przepisy Kodeksu cywilnego, dotyczące rozporządzania rzeczą wspólną i czynnościach przekraczających zakres zwykłego zarządu. Zdaniem organu w interesie wszystkich współwłaścicieli powinno leżeć dobro lasu i to oni powinni wyjść z inicjatywą podjęcia wspólnej zgody na pozyskanie drewna. W związku z powyższym organ nie znalazł podstaw do stwierdzenia legalności pozyskanego drewna.
W wyniku rozpatrzenia zażalenia, Kolegium postanowieniem z dnia 1 czerwca 2018 r. odmówiło [...] dokonania legalizacji drewna, polegającej na jego ocechowaniu i wydaniu świadectwa legalności pozyskania drewna, pochodzącego z działek nr 594/1, 595/1, 596/1, położonych w obrębie ewidencyjnym [...].
WSA w Kielcach, po rozpoznaniu skargi [...], wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017r. sygn. akt II SA/Ke 465/17, uchylił powyższe postanowienie Kolegium oraz postanowienie Starosty [...] ego.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta [...] decyzją z 21 czerwca 2019 r. wyraził zgodę na pozyskanie drewna, przez [...] oraz przez [...], z działek leśnych nr 594/2, 594/3, 595/1, 596/1, położonych w obrębie ewidencyjnym [...], niezgodnie z Uproszczonym Planem Urządzenia Lasu, opracowanym na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2026 r., wyłącznie z drzew uszkodzonych i powalonych przez wiatr.
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia 30 maja 2018 r. (sygn. akt I Ns 136/18), spadek po [...], zmarłym w dniu 24 czerwca 2017 r. w Kielcach, nabyła w całości z dobrodziejstwem inwentarza córka [...].
Dalej organ wskazał, że w dniu 29 maja 2019 r. na przedmiotowych działkach odbyły się oględziny w których udział wzięli: [...]. W trakcie oględzin organ ustalił, że na działkach nr 595/1, 596/1, znajdują się sporadycznie uszkodzone przez wiatr drzewa. Na działce nr 594/2, stwierdzono całkowicie uszkodzony drzewostan na obszarze około 1 ha, wskutek huraganu w dniu 26 czerwca 2016 r. Część drewna z tego obszaru została złożona na sąsiadującej z przedmiotową nieruchomością działce nr 629/3 (w stosach znajduje się około 7m3 drewna sosnowego oraz około 30 sztuk dłużyc sosnowych). Pozostała ilość drzew znajduje się na działce z odciętymi pniakami, część drewna wyrobiona jest w postaci wałków o długości około 2,5m. Teren wymaga zagospodarowania i ponownego posadzenia drzew.
Organ wskazał, że określenie rozmiaru pozyskania drewna z przedmiotowych działek nie jest w chwili obecnej możliwe, ze względu na stale postępującą deprecjację drewna na gruncie jak również ze względu na zagrożenie kradzieżą (uszkodzenie drzewostanu powstało w 2016 r., dlatego też wiele drzew nie nadaje się już do jakiegokolwiek zagospodarowania). W związku z powyższym w orzeczeniu organ nie określił rozmiaru pozyskania drewna, a zawarto informację, iż drewno można pozyskać tylko i wyłącznie z uszkodzonych i powalonych drzew. Organ zaznaczył, że działka nr [...] została podzielona na działki nr [...] i [...] - w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków w 2018 r.
Mając powyższe na uwadze organ orzekł jak w osnowie decyzji, na podstawie art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn. Dz. U z 2018 r., poz. 2129 ze zm.), zwanej dalej ustawą o lasach.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła [...].
Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Kolegium wskazało, że w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez Wydział Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego w [...] jako właściciel przedmiotowych nieruchomości figuruje [...]. Organ ustalił, że pod sygn. akt I Ns 744/15 zostało wydane przez Sąd Rejonowy [...] postanowienie o stwierdzenie nabycia spadku po [...], wśród spadkobierców jest m.in. [...]. Wprawdzie postanowienie to zostało uchylone przez Sąd Okręgowy, postanowieniem z dnia 4 grudnia 2018r. sygn. akt II Ca 1201/18, jednakże na potrzeby przedmiotowego postępowania skarżącą organ uznał za osobę posiadającą interes prawny w prowadzonym postępowaniu - na podstawie art. 28 kpa w związku z art. 23 ust. 4 i art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o lasach.
Kolegium zauważyło, że niniejsza sprawa była przedmiotem oceny WSA w Kielcach, który wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 465/17, uchylił postanowienie Kolegium z dnia 1 czerwca 2017 r. i poprzedzające je postanowienie Starosty [...] ego. W uzasadnieniu wyroku Sąd, którego zalecenia są wiążące w sprawie, wskazał, że postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem z 28 lipca 2016 r. (nazwanym "Podanie"), w którym skarżący, działający w imieniu własnym i brata, zwrócił się z prośbą o "podjęcie pilnych działań mających na celu wyrażenie zgody na pozyskanie drewna z działek ewidencyjnych oznaczonych numerami 594/1, 595/1 oraz 596/1, położonych w obrębie [...] [...]W treści wniosku skarżący wskazał na okoliczność wystąpienia w dniu 26 czerwca 2016 r. gwałtownej nawałnicy, która wywołała poważne szkody w drzewostanie na ww. działkach, w postaci wywałów, złamań drzew oraz zatarasowania dróg przejazdowych.
Wyjaśnił, że stan taki w wyniku powstałych szkód stwarza poważne zagrożenie dla ludzi oraz niebezpieczeństwo pożaru, zatem konieczne jest pilne uprzątnięcie drzew. Ponadto na działce nr [...]zniszczony został las na pow. ok. 1 ha, konieczne więc będą nowe nasadzenia.
Zdaniem Sądu, z wniosku tego jednoznacznie wynika, iż jego celem było uzyskanie zgody Starosty [...] na pozyskanie drewna w myśl art. 23 ust. 4 ustawy o lasach. Dopiero po jego rozpoznaniu możliwym będzie ustalenie, czy drewno pochodzi z jednego z trzech legalnych źródeł, o jakich mowa w tym przepisie.
Sąd wyjaśnił również, że pozyskanie drewna z lasu stanowi czynność przekraczającą zarząd majątkiem wspólnym, na co niezbędna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli lub stosowne orzeczenie sądu powszechnego, organ pominął okoliczność, że drewno, którego zamiar pozyskania zgłosił skarżący, nie było związane z planowanym wyrębem lecz pochodziło z drzew powalonych i zniszczonych na skutek działania żywiołu. O ile w przypadku wycinki drzew we wspólnym lesie (a potem pozyskania drewna) zachodzą okoliczności do uznania tego rodzaju działania za przekraczające zwykły zarząd majątkiem wspólnym, to ocena samej czynności pozyskania drewna zmienia się radykalnie w sytuacji, w której współwłaściciel nie decyduje o wyrębie, a jego zachowanie polega jedynie na zebraniu drzew powalonych wskutek żywiołu, uporządkowaniu ich, zabezpieczeniu i w konsekwencji pozyskaniu drewna, które stanowi w tym przypadku przychód ze wspólnej nieruchomości.
Dalej Sąd wskazał, że zabezpieczenie takiego przychodu jest prawem każdego współwłaściciela i, w ocenie Sądu, stanowi czynność zachowawczą, o jakiej mowa w art. 209 K.c. Prawa pozostałych współwłaścicieli w żaden sposób nie zostają naruszone, gdyż przychód, jaki współwłaściciel w tym przypadku uzyska podlega rozliczeniu pomiędzy nimi zgodnie z treścią art. 207 K.c., który stanowi, że pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.
Sąd wskazał również, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy rozpoznać wniosek [...] i [...] opierając swoje rozstrzygnięcie na art. 23 ust. 4 ustawy o lasach i mając na uwadze przedstawione wyżej stanowisko prawne. Wskazał również, że z uwagi na fakt, że po wydaniu zaskarżonego postanowienia, a przed wniesieniem skargi, [...] [...] zmarł, organ winien ustalić jego spadkobierców, zawiadomić ich o toczącym się postępowaniu i umożliwić udział w sprawie w charakterze stron.
Kolegium podniosło, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem z 28 lipca 2016 r. w którym [...] w imieniu własnym i brata [...][...] zwrócił się z prośbą o "podjęcie pilnych działań mających na celu wyrażenie zgody na pozyskanie drewna z działek ewidencyjnych oznaczonych numerami 594/1, 595/1 oraz 596/1, położonych w obrębie [...] [...]W treści wniosku skarżący wskazał na okoliczność wystąpienia w dniu 26 czerwca 2016 r. gwałtownej nawałnicy, która wywołała poważne szkody w drzewostanie na ww. działkach, w postaci wywałów, złamań drzew oraz zatarasowania dróg przejazdowych. Wniosek ten został podtrzymany przez wnioskodawców pismem z dnia 20 września 2016 r.
Kolegium podkreśliło, że Sąd w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia w sprawie sygn. akt II SA/Ke 465/17 nakazał rozpatrzenie wniosku [...][...] i [...] [...] precyzując, że z uwagi na fakt, że po wydaniu zaskarżonego postanowienia, a przed wniesieniem skargi, [...] [...] zmarł, organ winien ustalić jego spadkobierców, zawiadomić ich o toczącym się postępowaniu i umożliwić udział w sprawie w charakterze stron.
Na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia 30 maja 2018 r. (sygn. akt I Ns 136/18), spadek po [...], zmarłym w dniu 24 czerwca 2017 r., nabyła w całości z dobrodziejstwem inwentarza córka [...].
W dniu 29 maja 2019 r. na działkach o nr ewid. [...] odbyły się oględziny z udziałem stron postepowania. W ich trakcie organ ustalił, że na działkach nr 595/1, 596/1, znajdują się sporadycznie uszkodzone przez wiatr drzewa. Na działce nr 594/2, stwierdzono całkowicie uszkodzony drzewostan na obszarze około 1 ha, wskutek huraganu w dniu 26 czerwca 2016 r. Część drewna z tego obszaru została złożona na sąsiadującej z przedmiotową nieruchomością działce nr 629/3 (w stosach znajduje się około 7m3 drewna sosnowego oraz około 30 sztuk dłużyc sosnowych). Pozostała ilość drzew znajduje się na działce z odciętymi pniakami, część drewna wyrobiona jest w postaci wałków o długości około 2,5m. Teren wymaga zagospodarowania i ponownego posadzenia drzew.
Zdaniem SKO z akt sprawy wynika, iż określenie rozmiaru pozyskania drewna z przedmiotowych działek nie jest w chwili obecnej możliwe ze względu na stale postępującą deprecjację drewna na gruncie jak również ze względu na zagrożenie kradzieżą (uszkodzenie drzewostanu powstało w 2016 r., dlatego też wiele drzew nie nadaje się już do jakiegokolwiek zagospodarowania). W związku z tym na aprobatę zasługuje stanowisko organu pierwszej instancji, że brak było możliwości określenia rozmiaru pozyskania drewna, a wystarczającym było umieszczenie informacji, iż drewno można pozyskać tylko i wyłącznie z uszkodzonych i powalonych drzew. W toku postępowania ustalono również, że działka nr [...]została podzielona na działki nr 594/2 i 594/3 - w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków w 2018 r.
Odpowiadając na zarzuty skarżącej Kolegium wyjaśniło, iż zabezpieczenie przychodu osiągniętego z zebranych drzew, powalonych wskutek żywiołu, jest prawem każdego współwłaściciela i w ocenie Sądu, stanowi czynność zachowawczą, o jakiej mowa w art. 209 K.c. Prawa pozostałych współwłaścicieli w żaden sposób nie zostają naruszone, gdyż przychód, jaki współwłaściciel w tym przypadku uzyska podlega rozliczeniu pomiędzy nimi zgodnie z treścią art. 207 K.c., który stanowi, że pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że [...] i nieżyjący [...] [...] nigdy nie byli i nie są jedynymi właścicielami gospodarstwa rolnego, w tym lasu po zmarłym J. [...] (brak m.in. postanowienia spadkowego, aktu własności, wpisu do rejestru gruntów). [...] nikomu nie przekazał gospodarstwa, natomiast w grudniu 1995 r. upoważnił [...][...] tylko do prowadzenia spraw dotyczących uwłaszczenia [...] na wyżej wymienionym gospodarstwie, a nie do prowadzenia gospodarstwa. Do 2 grudnia 1997 r. w wypisie z rejestru gruntów figurowało oprócz J. [...] ośmioro jego rodzeństwa.
[...] zmarł w dniu 13 lipca 1996 r. i został uwłaszczony po śmierci tj. w dniu 17 października 1997 r. (zmiana w wypisie z rejestru gruntów z dnia 2 grudnia 1997 r.)
W dniu 19 stycznia 1999 r. w Urzędzie Gminy w [...], [...] i [...] [...] złożyli oświadczenie, że są właścicielami gruntów i lasów położonych w [...], obręb [...]. Na podstawie opłacanego podatku uzyskiwali zgody na wyrąb drzew w latach 2003, 2004, 2005, 2006.
W 2006 r. skarżąca złożyła prośbę do Nadleśniczego Nadleśnictwa Przedbórz o nie wydawanie zezwoleń na wyrąb lasu, z uwagi na to, że nie ma postanowienia spadkowego, określającego współwłaścicieli.
W dniu 27 sierpnia 2008 r. w Starostwie Powiatowym w [...] [...] [...] złożył zgłoszenie wyrębu drzew z działki Nr [...], podając że wskazane drzewa i las stanowią jego własność. Nie było to jedyne zgłoszenie o podobnej treści (dokumenty te są w posiadaniu Starostwa Powiatowego w [...]).
Skarżąca podniosła, że Starostwo Powiatowe wydając świadectwa legalizacji pozyskania drewna od 2007 r. nie dochowało należytej staranności, gdyż w wypisie z rejestru gruntów nigdy nie widnieli [...] i [...], a od zmiany właściciela gospodarstwa w wypisie z rejestru gruntów [...] został zarejestrowany w dniu 2 grudnia 1997 r. Przed zmianą w wypisie z rejestru gruntów wpisanych było jeszcze ośmioro rodzeństwa J. [...].
Skarżaca podkreśliła, że [...] [...] i [...] samowolnie władali gospodarstwem, nie informując pozostałych współwłaścicieli o swych działaniach. Ze względu na liczną rodzinę czas złożenia dokumentów o wydanie postanowienia spadkowego znacznie się wydłużył.
W dniu 7 sierpnia 2015 r. skarżąca złożyła wniosek do Sądu Rejonowego w [...] o stwierdzenie nabycia spadku i dział spadku po [...] sygn. akt I Ns 744/15. W dniu 19 lutego 2018 r. Sąd wydał postanowienie spadkowe, na które [...] złożył apelację. Postanowienie zostało uchylone ze względu na występujące różnice w pisowni nazwiska, [...].
W przedmiotowej sprawie istotny jest, zdaniem skarżącej, akt uwłaszczenia wydany na nazwisko [...], o które to uwłaszczenie wnosił [...] w 1995 r. do Sądu Rejonowego w Opocznie. Wówczas nie przedkładał aktu urodzenia J., skoro obecnie na podstawie aktu urodzenia zmienił w Urzędzie Stanu Cywilnego w [...], nazwisko z "[...]" na "[...] ".
W 2016 r. pomimo toczącej się sprawy [...] i [...] [...] złożyli podanie do Starostwa Powiatowego w [...], opatrzone datą 28 lipca 2016 r., o wyrażenie zgody na pozyskanie drewna z działek objętych spadkiem - informując, że 26 czerwca 2016 r. doszło do poważnych szkód w drzewostanie na ww. działkach. O podjętych działaniach nie poinformowali pozostałych spadkobierców pomimo, iż w dniu 11 lipca 2016 r. odbyła się kolejna sprawa w sądzie dotycząca ustalenia współwłaścicieli.
Skarżąca podkreśliła, że oględziny z dnia 29 maja 2019 r. nie dały odpowiedzi na pytanie jaką ilość drewna [...] i [...] mieliby pozyskać. Ponadto [...] dziedziczy spadek po [...], który był tylko jednym z wielu ustalonych przez sąd spadkobierców w postanowieniu spadkowym, które zostało uchylone. W związku z powyższym otrzymanie przez nią zgody na pozyskanie drewna jest bezzasadne. Faktyczny stan uszkodzenia lasu po 26 czerwca 2016 r. został przedstawiony w protokole policji, po oględzinach lasu na początku sierpnia 2016 r.
Skarżąca wyjaśniła, że wszelkie działania braci [...] i [...]a[...], a obecnie [...]a[...], ukierunkowane były na przejęcie ponad 34 hektarowego gospodarstwa bez uwzględnienia pozostałych spadkobierców, z których kilkoro pomagało w prowadzeniu przedmiotowego gospodarstwa zarówno przed jak i po śmierci spadkodawcy - [...]. Skarżąca wskazała, że [...] nie zarządzali gospodarstwem ponad 20 lat, gdyż sprawa spadkowa rozpoczęła się w 2015 r., a [...] zmarł w lipcu 2016 r. Przez lata utrudniali dostęp do gospodarstwa pozostałym spadkobiercom, a opłacanie podatku rolnego służyło prawdopodobnie uzyskaniu pozwolenia na wycinkę drzew oraz uzyskaniu dotacji unijnych na powyższe gospodarstwo.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
W związku z odwołaniem rozpraw w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Kolegium z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z [...] wyrażającą zgodę na pozyskanie drewna przez [...]a[...] oraz przez [...], z działek leśnych nr 594/2, 594/3, 595/1, 596/1, położonych w obrębie ewidencyjnym [...], niezgodnie z Uproszczonym Planem Urządzenia Lasu, opracowanym na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2026 r., wyłącznie z drzew uszkodzonych i powalonych przez wiatr.
Jak wynika z przedstawionego na wstępie stanu sprawy, zaskarżona decyzja została wydana w wyniku ponownego rozpoznania sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 465/17. Uchylając poprzednie rozstrzygnięcia Kolegium i organu pierwszej instancji WSA wskazał w szczególności, że postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem z 28 lipca 2016 r. (nazwanym "Podanie"), w którym skarżący, działający w imieniu własnym i brata, zwrócił się z prośbą o "podjęcie pilnych działań mających na celu wyrażenie zgody na pozyskanie drewna z działek ewidencyjnych oznaczonych numerami [...], położonych w obrębie [...] - (Gmina[...])". W treści wniosku skarżący wskazał na okoliczność wystąpienia w dniu 26 czerwca 2016 r. gwałtownej nawałnicy, która wywołała poważne szkody w drzewostanie na ww. działkach, w postaci wywałów, złamań drzew oraz zatarasowania dróg przejazdowych.
Wyjaśnił, że stan taki w wyniku powstałych szkód stwarza poważne zagrożenie dla ludzi oraz niebezpieczeństwo pożaru, zatem konieczne jest pilne uprzątnięcie drzew. Ponadto na działce nr [...]zniszczony został las na pow. ok. 1 ha, konieczne więc będą nowe nasadzenia. Zdaniem Sądu, z wniosku tego jednoznacznie wynika, iż jego celem było uzyskanie zgody Starosty [...] na pozyskanie drewna w myśl art. 23 ust. 4 ustawy o lasach. Dopiero po jego rozpoznaniu możliwym będzie ustalenie, czy drewno pochodzi z jednego z trzech legalnych źródeł, o jakich mowa w tym przepisie.
Sąd wyjaśnił również, że pozyskanie drewna z lasu stanowi czynność przekraczającą zarząd majątkiem wspólnym, na co niezbędna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli lub stosowne orzeczenie sądu powszechnego, organ pominął okoliczność, że drewno, którego zamiar pozyskania zgłosił skarżący, nie było związane z planowanym wyrębem lecz pochodziło z drzew powalonych i zniszczonych na skutek działania żywiołu. O ile w przypadku wycinki drzew we wspólnym lesie (a potem pozyskania drewna) zachodzą okoliczności do uznania tego rodzaju działania za przekraczające zwykły zarząd majątkiem wspólnym, to ocena samej czynności pozyskania drewna zmienia się radykalnie w sytuacji, w której współwłaściciel nie decyduje o wyrębie, a jego zachowanie polega jedynie na zebraniu drzew powalonych wskutek żywiołu, uporządkowaniu ich, zabezpieczeniu i w konsekwencji pozyskaniu drewna, które stanowi w tym przypadku przychód ze wspólnej nieruchomości.
WSA podkreślił, że zabezpieczenie takiego przychodu jest prawem każdego współwłaściciela i, w ocenie Sądu, stanowi czynność zachowawczą, o jakiej mowa w art. 209 K.c. Prawa pozostałych współwłaścicieli w żaden sposób nie zostają naruszone, gdyż przychód, jaki współwłaściciel w tym przypadku uzyska podlega rozliczeniu pomiędzy nimi zgodnie z treścią art. 207 K.c., który stanowi, że pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.
Sąd również wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu należy rozpoznać wniosek [...][...] i [...]a[...] opierając swoje rozstrzygnięcie na art. 23 ust. 4 ustawy o lasach i mając na uwadze przedstawione wyżej stanowisko prawne. Wskazał również, że z uwagi na fakt, że po wydaniu zaskarżonego postanowienia, a przed wniesieniem skargi, [...] [...] zmarł, organ ustali jego spadkobierców, zawiadomi ich o toczącym się postępowaniu i umożliwi udział w sprawie w charakterze stron.
W świetle powyższego, zasadnicze znaczenie dla rozpoznania zasadności skargi ma treść wskazań zawartych w powołanym wyroku WSA. Zarówno organ, jak i Sąd, rozpatrując sprawę ponownie obowiązane były zastosować się do oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu tego wyroku. Stosownie bowiem do art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Ocena prawna, o której stanowi powołany przepis, może dotyczyć zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach.
Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyroki NSA z dnia 21 marca 2014 r., sygn. akt I GSK [...]2 i 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1762/12, z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 985/16, dostępne w CBOSA pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przechodząc do kontroli zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem realizacji powyższego obowiązku przez organy administracji orzekające w niniejszej sprawie, należy wskazać, iż organy zastosowały się do wskazań i zaleceń zawartych w wyroku WSA Kielcach z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 465/17, a w konsekwencji zrealizowały obowiązek wynikający z art. 153 p.p.s.a.
Zauważyć należy, że zebrany w sprawie materiał dowodowy i ustalony w jego oparciu stan faktyczny sprawy nie wskazują, aby wystąpiła zmiana istotnych okoliczności faktycznych sprawy, zaistniałych po wydaniu powołanego wyżej wyroku WSA. Mając na uwadze wskazania WSA w powołanym wyżej wyroku organy prawidłowo prowadziły postępowanie wszczęte wnioskiem z 28 lipca 2016 r. w którym [...] w imieniu własnym i brata [...][...] zwrócił się z prośbą o "podjęcie pilnych działań mających na celu wyrażenie zgody na pozyskanie drewna z działek ewidencyjnych oznaczonych numerami 594/1, 595/1 oraz 596/1, położonych w obrębie [...] [...]W treści tego wniosku jego autor wskazał na okoliczność wystąpienia w dniu 26 czerwca 2016 r. gwałtownej nawałnicy, która wywołała poważne szkody w drzewostanie na ww. działkach, w postaci wywałów, złamań drzew oraz zatarasowania dróg przejazdowych. Realizując wskazania WSA zawarte w ww. wyroku organy prowadziły postępowanie z udziałem spadkobiercy [...][...], umożliwiając mu udział sprawie w charakterze strony.
Jak wynika bowiem z prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia 30 maja 2018 r. (sygn. akt I Ns 136/18), spadek po [...], zmarłym w dniu 24 czerwca 2017 r. w Kielcach, stale ostatnio przebywającym w [...], nabyła w całości z dobrodziejstwem inwentarza córka [...].
W toku prowadzonego postępowania w dniu 29 maja 2019 r. przeprowadzono oględziny na działkach o nr ewid. [...]z udziałem stron postępowania. W ich trakcie organ ustalił, że na działkach nr[...], [...], znajdują się sporadycznie uszkodzone przez wiatr drzewa. Na działce nr [...], stwierdzono całkowicie uszkodzony drzewostan na obszarze około 1 ha, wskutek huraganu w dniu 26 czerwca 2016 r. Część drewna z tego obszaru została złożona na sąsiadującej z przedmiotową nieruchomością działce nr [..] (w stosach znajduje się około 7m3 drewna sosnowego oraz około 30 sztuk dłużyc sosnowych). Pozostała ilość drzew znajduje się na działce z odciętymi pniakami, część drewna wyrobiona jest w postaci wałków o długości około 2,5m. Teren wymaga zagospodarowania i ponownego posadzenia drzew.
Lektura akt sprawy niniejszej - w tym oględziny i materiał fotograficzny - pozwala zaakceptować ustalenia i argumentację Kolegium, że określenie rozmiaru pozyskania drewna z przedmiotowych działek nie jest możliwe ze względu na stale postępującą deprecjację drewna na gruncie jak również ze względu na zagrożenie kradzieżą. Jak słusznie zauważyło Kolegium, uszkodzenie drzewostanu powstało w 2016 r., dlatego też wiele drzew nie nadaje się już do jakiegokolwiek zagospodarowania. Skoro określenie rozmiaru pozyskania drewna nie było możliwe, wyrażenie przez organ zgody na pozyskanie drewna wyłącznie z drzew uszkodzonych i powalonych przez wiatr odpowiada prawu.
Sumując powyższe, w ocenie Sądu materiał dowodowy zebrany w sprawie był wystarczający do wydania decyzji. W sprawie niniejszej, wbrew zarzutom skargi, ustalenia faktyczne poczynione przez organ są prawidłowe i odpowiadają zebranym dowodom zawartym w aktach administracyjnych. Sąd ustalenia te akceptuje w całości i uznaje za własne. Z akt sprawy wynika, że organy przeprowadziły postępowanie zgodnie ze wskazaniami WSA zawartymi w wyroku z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Ke 465/17. Zdaniem Sądu, materiał dowodowy zebrany w aktach administracyjnych był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy.
W tym stanie rzeczy zarzuty zawarte w skardze nie mogły odnieść zamierzonego skutku.
Podobnie należy ocenić pozostałe zarzuty skargi. Stosownie do art. 23 ust. 4 ustawy o lasach, który stanowił materialnoprawną podstawę wydanych decyzji, pozyskanie drewna w lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa, niezgodnie z uproszczonym planem urządzania lasu lub decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3, jest możliwe wyłącznie w przypadkach losowych; decyzje w tej sprawie, na wniosek właściciela lasu, wydaje starosta. Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 tej ustawy - użyte w ustawie określenie "właściciel lasu" – oznacza osobę fizyczną lub prawną będącą właścicielem albo użytkownikiem wieczystym lasu oraz osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będącą posiadaczem samoistnym, użytkownikiem, zarządcą lub dzierżawcą lasu. Podkreślić należy, że jak już wskazał WSA w powołanym na wstępie wyroku "(...) drewno, którego zamiar pozyskania zgłosił skarżący, nie było związane z planowanym wyrębem lecz pochodziło z drzew powalonych i zniszczonych na skutek działania żywiołu.
O ile w przypadku wycinki drzew we wspólnym lesie (a potem pozyskania drewna) zachodzą okoliczności do uznania tego rodzaju działania za przekraczające zwykły zarząd majątkiem wspólnym, to ocena samej czynności pozyskania drewna zmienia się radykalnie w sytuacji, w której współwłaściciel nie decyduje o wyrębie, a jego zachowanie polega jedynie na zebraniu drzew powalonych wskutek żywiołu, uporządkowaniu ich, zabezpieczeniu i w konsekwencji pozyskaniu drewna, które stanowi w tym przypadku przychód ze wspólnej nieruchomości. Zabezpieczenie takiego przychodu jest prawem każdego współwłaściciela i w ocenie Sądu, stanowi czynność zachowawczą, o jakiej mowa w art. 209 kc. Prawa pozostałych współwłaścicieli w żaden sposób nie zostają naruszone, gdyż przychód, jaki współwłaściciel w tym przypadku uzyska podlega rozliczeniu pomiędzy nimi zgodnie z treścią art. 207 kc, który stanowi, że pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.
Zgodnie z treścią art. 686 kpc, rozliczenia takiego dokonuje sąd w postępowaniu działowym, a więc w ramach toczącej się przed Sądem Rejonowym w [...] sprawy o stwierdzenie nabycia spadku i dział spadku po [...] ".
Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Hlu|