Uzasadnienie
H. K. złożyła w dniu 24 listopada 2015 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza udziałem w 1/3 części w działce rolnej o powierzchni 0,80 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że wraz z mężem pozostali bez środków do życia. W sierpniu 2015 r. została zwolniona z pracy, ZUS odmówił jej prawa do emerytury. Jej mężowi została odebrana renta i odmówiono mu prawa do emerytury. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: opłaty za media (gaz, prąd, woda, wywóz nieczystości) – 640 zł, żywność i środki czystości – 500 zł, leczenie – 150 zł oraz 170 zł rocznie tytułem podatku rolnego.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2015 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w całości.
Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę H. K. W dniu 1 lipca 2016 r. skarżąca złożyła kolejny złożyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego formularza wynika, że jej mężowi została przyznana emerytura zaliczkowa w wysokości 860 zł miesięcznie. W pozostałym zakresie sytuacja majątkowa wnioskodawczyni nie zmieniła się.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim pozostawanie na utrzymaniu męża, który pobiera niską emeryturę i brak majątku poza udziałem w małej działce rolnej, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2015 r, którym zwolniono skarżącą od całości kosztów sądowych na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego, w tym również od opłat kancelaryjnych i wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.