Uzasadnienie
A. G. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i czteroletnią córką. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę skarżącego w wysokości 3000 zł netto miesięcznie. Żona skarżącego jest bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 200 m² na działce o powierzchni 1,75 ha otrzymanego o na podstawie umowy darowizny od babci. W domu mieszka babcia z synem. Skarżący oświadczył, że miesięczne koszty utrzymania lokalu mieszkalnego, w tym podatek, opłaty za gaz, energię elektryczną, wywóz śmieci oraz opłaty za przedszkole córki wynoszą około 1000 zł. Resztę dochodu pochłaniają wydatki na zakup wyżywienia, obuwia, odzieży, środków czystości opłaty za telefon i opiekę lekarska.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, w przede wszystkim fakt utrzymywania się trzyosobowej rodziny wyłącznie z jednej pensji, wystarczającej jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych oraz brak majątku poza domem z działką zamieszkałym przez krewnych, uznano że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.