Uzasadnienie
K. P. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu tym oświadczył, że nie stać go na zapłacenie wpisu sądowego, ponieważ już raz płacił w poprzedniej sprawie. Dodał "że zdarzenie nie leży po mojej stronie".
Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 4 lutego 2014 r. wezwano K. P. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy – w terminie 7 dni - przez podanie: czy prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie czy z innymi osobami, z czego utrzymuje się on sam i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oraz wskazanie miesięcznych wydatków ponoszonych przez niego i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Ponadto zobowiązano go do przedłożenia: w wypadku pozostawania w stosunku pracy -zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości osiąganych dochodów, w wypadku pozostawania bezrobotnym - zaświadczenia z urzędu pracy, w wypadku korzystania z pomocy społecznej - zaświadczenia z Ośrodka Pomocy Społecznej, w wypadku prowadzenia działalności gospodarczej - zeznań podatkowych z tego roku oraz z roku 2012 i 2013, w wypadku posiadania gospodarstwa rolnego - zaświadczenia z urzędu gminy o wysokości dochodów z gospodarstwa rolnego, a także dokumentu potwierdzającego wysokość renty albo emerytury, faktur, wyciągów bankowych, innych dokumentów potwierdzających wydatki.
W wyznaczonym terminie wnioskodawca nie złożył żadnych wyjaśnień i nie nadesłał żadnych dodatkowych dokumentów. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W sprzeciwie od powyższego postanowienia wnioskodawca podał, że już raz poniósł koszty opłaty sądowej w tej sprawie dotyczącej postanowienia SKO w Kielcach z dnia 12 września 2013 r. Dodał, że sporządzona przez SKO w Kielcach odpowiedz na skargę nie zawiera odpowiedzi na jego zasadnicze i podstawowe pytanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a" Sąd może – na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie jest możliwe w sytuacji, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt i 2 p.p.s.a.).
Z powyższych regulacji wynika zatem, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. To więc w jej interesie leży przedłożenie wszelkich możliwych dokumentów źródłowych oraz przedstawienie wszelkich okoliczności przemawiających za pozytywnym rozpoznaniem wniosku (por. postanowienie NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05, niepubl.). Ocena przytoczonych okoliczności należy zaś do Sądu.
W niniejszej sprawie takich informacji zabrakło. Z uwagi bowiem na brak zamieszczenia w formularzu PPF jakichkolwiek wymaganych tam informacji, a także ze względu na niewykonanie przez K. P. wezwania do nadesłania wyjaśnień i dokumentów źródłowych dotyczących jego stanu majątkowego, dochodów i wydatków (art. 255 p.p.s.a.), Sąd nie miał w ogóle możliwości wglądu w sytuację majątkową skarżącego, a w konsekwencji nie miał żadnych danych, na podstawie których mógłby ocenić, czy wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Brak jest więc podstaw dla pozytywnego jego załatwienia.
Podnoszona przez K. P. okoliczność, że zapłacił już raz wpis sądowy w sprawie sygn. akt II SA/Ke 435/13 nie może być podstawą do zwolnienia go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, przesłanki do przyznania prawa pomocy zostały bowiem precyzyjnie określone we wskazanych na wstępie przepisach.
Mając to wszystko na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.