Uzasadnienie
K. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Podał, że w 2010 r. w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną żoną w 2010 r. zrezygnował z pracy.
Jak wynika z akt administracyjnych K. L. w dniu 29 maja 2013 r. złożył wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Decyzją z dnia [...] organ I instancji odmówił przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w okresie od 01.05 do 31.10.2013 r. W uzasadnieniu organ argumentował, że wnioskodawca nie spełnił warunku o jakim mowa w art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) dalej "ustawa o świadczeniach rodzinnych" tj. nie zrezygnował z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki.
W wyniku rozpatrzenia złożonego przez K. L. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji i orzekło o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny – żoną M. L. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy, cytując art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wskazał, że wnioskodawca ostatni raz pozostawał w zatrudnieniu w okresie od 01.09.2010 r. do 02.01.12 r. Natomiast z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wynika, że M. L. została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności od 17.04.13 r. Zatem K. L. pozostawał bez zatrudnienia na ponad rok przed powstaniem znacznego stopnia niepełnosprawności żony, co uniemożliwia przyznanie mu żądanego świadczenia. Kolegium podkreśliło, że z uwagi na fakt, że organ I instancji błędnie sformułował osnowę zaskarżonej decyzji, wydało ono orzeczenie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa.
Od tej decyzji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13) do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
Niewątpliwie odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na cytowane pytanie będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, gdyż z uzasadnienia zaskarżonych decyzji wynika, że powodem odmowy przyznania wnioskodawcy żądanego świadczenia było ustalenie, że nie spełnił on przesłanki określonej w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w postaci rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Ewentualne stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją, w zakresie w jakim pominięte zostały osoby nie podejmujące zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oznaczałoby, że sytuacja prawna skarżącego mogłaby ulec zmianie na korzyść.
Wobec tego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia opisanej sprawy przez Trybunał Konstytucyjny.