Uzasadnienie
R. C. złożył w dniu 16 grudnia 2014 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Skarżący oświadczył, że jest bezrobotnym, nie wykazał żadnego dochodu ani majątku. Matka wnioskodawcy pobiera emeryturę w wysokości 1010 zł miesięcznie, posiada dom wielkości 70 m² i grunt rolny o powierzchni 1,57 ha – VI klasa ziemi (sprawa sygn. akt II SA/Ke 1046/14).
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. Referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości.
Wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę R. C. W dniu 18 lutego 2015 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie kosztów sądowych oraz podając te same dane, co poprzednio.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: bezrobocie, brak własnego dochodu i majątku, pozostawanie na utrzymaniu matki-emerytki, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru, a zatem zasługuje na uwzględnienie jego wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Odnosząc się natomiast do ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy stwierdzić, że jest on bezzasadny i podlega oddaleniu. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 22 grudnia 2014 r. którym zwolniono R. C. od całości kosztów sądowych, w tym również od opłat kancelaryjnych, wpisów od skargi kasacyjnej i od zażaleń.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 i 2 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.