Uzasadnienie
Z. M. pismem z dnia 27 grudnia 2016 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia. Wniosek został uzupełniony przez złożenie w dniu 10 stycznia 2017 r. wypełnionego formularza PPF.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący pobiera rentę w wysokości 830 zł netto miesięcznie. Z uzyskiwanego dochodu płaci podatki, KRUS, opłaty za prąd, śmieci wodę, kupuje leki i utrzymuje siebie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku oprócz gospodarstwa rolnego o powierzchni 2,73 ha, które prowadzi jego żona, wraz z domem mieszkalnym, stodołą i oborą.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, w tym niski dochód z renty i małego gospodarstwa rolnego, wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych ludzi, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.