Uzasadnienie
T. B. złożyła dnia 16 marca 2010 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni ma 77 lat, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się wyłącznie z emerytury z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1288,55 zł netto miesięcznie. Skarżąca ma problem z poruszaniem się i cierpi na choroby serca. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 78,96 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 2,41 ha fizycznych.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 12 kwietnia 2010 r. zwolniono skarżącą od wpisu sądowego od skargi i oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r. oddalił skargę G. K. W dniu 8 lipca 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie jej od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, uzupełniony w dniu 26 lipca 2010 r. na formularzu PPF. Ze złożonego formularza wynika, że sytuacja materialna wnioskodawczyni zmieniła się, gdyż jej zdrowie się pogorszyło, a w związku z tym musi ponieść wydatki na zakup leków i prywatne badania.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie sygn. skat II SA/Ke 105/10 uwzględniono fakt, że sytuacja materialna i osobista wnioskodawczyni w lipcu zmieniła się, gdyż jej gdyż jej zdrowie się pogorszyło, a w związku z tym musi ponieść wydatki na zakup leków i prywatne badania. W tych okolicznościach uznano, że skarżąca nie jest w stanie uiścić opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.