Uzasadnienie
Decyzją z dnia 4 kwietnia 2017r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. orzekł o odmowie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na rzecz A.T., w związku z opieką nad T.T.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję organu I instancji wniósł A.T.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz.1302 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący zaskarżył do sądu decyzję organu I instancji. Tym samym nie przysługuje od niej skarga do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega bowiem decyzja wydana przez organ II instancji, po rozpoznaniu złożonego odwołania. Kognicji sądowoadministracyjnej podlegają wyłącznie decyzje wydane w rezultacie wniesionego środka odwoławczego.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia skargi "po wyczerpaniu środków zaskarżenia".
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.