Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie A. W. i M. W. wniosły do tut. Sądu skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 września 2019 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania M. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia 12 lipca 2019 r., znak: [...], którą umorzono jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ewid. 382 w K., gm. G. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wyjaśnił, że M. W. nie posiada legitymacji do zaskarżenia decyzji organu I instancji, ponieważ nie posiada tytułu prawnego do działek nr ewid. 380 i 381 w k.
Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2019 r. A. W., właścicielka działek nr 380 i 381, do której została skierowana decyzja organu I instancji, została wezwana do wykazania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – interesu prawnego lub uprawnienia naruszonego zaskarżonym postanowieniem. W odpowiedzi A. W. i M. W. wyjaśniły, że działka w K. należy do nich obu na podstawie związków rodzinnych, są siostrami, obie tam mieszkają, są tam zameldowane i prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. W dokumentach własność zapisana jest na A., ale razem żyją, pracują, działają i tworzą. Przedmiotową nieruchomość traktują jako wspólną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga A. W. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "Ppsa", skarga niedopuszczalna z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5 podlega odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 1 pkt 1 Ppsa). Niedopuszczalność z innych przyczyn wystąpi m.in. w sytuacji gdy skargę wniesie osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku (na konkretny akt lub czynność) legitymacji skargowej (B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny. Komentarz, Warszawa 2016, s. 326).
Stosownie do art. 50 § 1 Ppsa, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
W rozpoznawanej sprawie A. W. wniosła skargę na postanowienie, którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania jej siostry M. W. od decyzji PINB z dnia 12 lipca 2019 r. Przedmiotowe postanowienie nie dotyczy więc w żadnym zakresie praw i obowiązków A. W. wynikających w przepisów prawa, nie było jej też doręczone. A.. nie jest więc stroną postępowania w przedmiocie niedopuszczalności odwołania M. W. od ww. decyzji. Wspólne zamieszkiwanie i związki rodzinne mogą świadczyć jedynie o interesie faktycznym, a nie prawnym A. W. w niniejszej sprawie.
W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, podzielany przez Sąd w niniejszej sprawie, że osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez taki podmiot podlega odrzuceniu (J. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., s. 135). W przypadku, gdy brak interesu prawnego jest oczywisty, istnieje podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. II OSK 264/17).
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa. Postepowanie będzie się odtąd toczyć wyłącznie ze skargi M. W.