Uzasadnienie
D. S. złożyła na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Ze złożonego wniosku wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie mężem, dorosłą córką i trzyletnią wnuczką. Cała rodzina utrzymuje się z emerytury męża skarżącej w wysokości 2000 zł i alimentów na wnuczkę w wysokości 450 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 60 m2. Za akt sprawy wynika, że jest ona właścicielką działki o powierzchni 0,12 ha w Szewnej. Jej mąż posiada mieszkanie spółdzielcze własnościowe wielkości 50 m2. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: 330 zł na zakup leków i leczenie jej i męża, 460 zł tytułem czynszu za mieszkanie, 120 zł za prąd, 100 zł za gaz, 80 zł za telefon i telewizję, 120 zł na zakup środków chemicznych.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawczyni, w tym niski dochód na trzy dorosłe osoby w rodzinie i małe dziecko, wydatki na leczenie oraz brak majątku poza nieruchomością mieszkalną, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.