Uzasadnienie
P.P. złożył w dniu 24 grudnia 2014 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i siedmioletnim synem. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę skarżącego w wysokości 1700 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego własnego majątku. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący wraz z żoną i synem mieszkają na terenie nieruchomości należącej do jego matki i innych członków rodziny.
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. Referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości.
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę P. P. W dniu 27 lutego 2015 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego i podając te same dane, co poprzednio.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, w przede wszystkim fakt utrzymywania się jego trzyosobowej rodziny wyłącznie z jednej niskiej pensji i brak majątku, uznano że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem zasługuje na uwzględnienie jego wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.