Uzasadnienie
Komitet Protestacyjny Mieszkańców Wsi G. w imieniu którego występował sołtys M. A. złożył w dniu 20 stycznia 2006r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] które po rozpoznaniu odwołania od decyzji z dnia [...]znak: [...] Burmistrza Miasta i Gminy o środowiskowych uwarunkowaniach - umorzyło postępowanie odwoławcze.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w motywach rozstrzygnięcia podniosło, iż po złożeniu wniosku przez Ekologiczny Związek Gospodarki Odpadami Komunalnymi w R. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie kwatery składowania odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na terenie nieruchomości położonych w miejscowości G. oznaczonych numerami działek 1352, 1353 i 1040, postępowanie administracyjne toczyło się wedle przepisów art. 46 - 57 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.- cytowanej dalej jako ustawa). Udział społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika z art. 53 ustawy i został zapewniony poprzez ogłoszenie na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta i Gminy informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych wniosku Ekologicznego Związku Gospodarki Odpadami Komunalnymi w R. z możliwością składania uwag i wniosków w terminie 21 dni.
Mieszkańcy wsi G. reprezentowani przez sołtysa M. A. zgłosili uwagi do planowanego przedsięwzięcia w trybie art. 31 ustawy, zgodnie z którym każdy ma prawo składania uwag i wniosków w postępowaniu prowadzonym z udziałem społeczeństwa. Organ odwoławczy stwierdził, iż złożenie przez członka społeczeństwa we wskazanym trybie uwag i wniosków nie skutkuje przyznaniem składającemu podmiotowi legitymacji strony w tym postępowaniu, a jego udział jest zbliżony do sytuacji osób składających skargi i wnioski w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Równocześnie zaś uwagi i wnioski stanowią rodzaj prawa petycji przewidzianego art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (zob. Jerzy Jendrośka "Ustawa - Prawo ochrony środowiska" Komentarz, Centrum Prawa Ekologicznego Wrocław 2001, s. 226 - 229). W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołujący nie są stroną w rozumieniu art. 28 kpa, w związku z tym postępowanie odwoławcze stosownie do dyspozycji art. 138 § 3 kpa należało umorzyć.
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Komitet Protestacyjny Mieszkańców Wsi G. reprezentowany przez sołtysa M. A. wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...]. Zdaniem skarżącego, Kolegium naruszyło art. 28 kpa poprzez nieuznanie odwołujących za stronę, w związku z tym nie odniosło się do meritum sprawy. Interes prawny Komitet Protestacyjny upatruje w ustawie Prawo ochrony środowiska, w uprawnieniach posiadacza zależnego, właściciela nieruchomości w sytuacji, gdy na nieruchomości sąsiedniej ma być prowadzona działalność uciążliwa, w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż realizacja zamierzonej inwestycji ewidentnie wpłynie na to prawo. Nadmieniono również, że Burmistrz Miasta i Gminy postanowieniem z dnia [...] znak: [...] wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie kwatery składowiska wysegregowanych odpadów komunalnych, co ma jednoznacznie świadczyć o tym, że komitet mieszkańców sołectwa reprezentowany przez sołtysa jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga z przyczyn formalnych podlega odrzuceniu.
Przed rozpoznaniem merytorycznym każdej sprawy konieczna jest ocena dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Do warunków dopuszczalności skargi należy m.inn. ocena czy skarga została wniesiona przez stronę i czy strona posiada zdolność sądową.
Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej jako p.p.s.a.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Katalog podmiotów, którym przysługuje zdolność sądowa czyli zdolność do występowania przed sądem jako strona określa art. 25 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zdolność sądową mają:
- - osoby fizyczne i osoby prawne (§ 1 art. 25)
- - państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej (§ 2 art. 25)
- - inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (§ 3 art. 25)
- - organizacje społeczne choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób (§ 4 art. 25).
Składający w niniejszej sprawie skargę - Komitet Protestacyjny Mieszkańców Wsi G., nie należy do żadnej z grup podmiotów wymienionych w art. 25 p.p.s.a, którym ustawa przyznawałaby prawo do występowania przed sądem administracyjnym jako strona tego postępowania. Społeczne komitety nie są wyodrębnione i samodzielne, brak też odpowiednich przepisów, dopuszczających ich do działania. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że zarówno w postępowaniu odwoławczym jak i przed sądem sołtys M. A. występował wyłącznie w imieniu tego Komitetu, nie zaś jako osoba fizyczna, czy też pełnomocnik osób fizycznych, które brały udział w postępowaniu administracyjnym jako strona i podpisały skargę skierowaną do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Należy zatem uznać, że Komitet Protestacyjny Mieszkańców Wsi G., który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach był pozbawiony przymiotu stanowiącego zdolność sądową, a uzyskanie przez niego tej zdolności nie wchodziło w grę, gdyż nie mógł on uzyskać osobowości prawnej ani stać się jednostką organizacyjną lub organizacją społeczną, o jakich mowa w art. 25 § 3 i 4 p.p.s.a. Brak zdolności sądowej u skarżącego był brakiem nie dającym się uzupełnić.
Z podniesionych wyżej względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.