Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia 16 września 2005 r. po rozpatrzeniu zażalenia Z. N. na niezałatwienie w terminie jego wniosku "o wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów m. Starachowice, zgodnie z aktem Sądu Okręgowego w Radomiu Nr aktu 356 z dnia 29.07.1933 r. w odniesieniu do nieruchomości położonej w S. przy ul. Radomskiej 9", na zasadzie art. 37 w zw. z art. 123 kpa uznał zażalenie za nieuzasadnione.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podniósł, że Z. N. zwracał się kilkakrotnie do Starosty Powiatowego w S. o wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów m. Starachowice, zgodnie z aktem Sądu Okręgowego w Radomiu Nr aktu 356 z dnia 29.07.1933 r. w odniesieniu do nieruchomości położonej w S. przy ul. Radomskiej 9. Pismami z dnia 25.08.2004 r. i 7.09.2004 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o podjęcie działań w celu zobowiązania Starosty Starachowickiego do wprowadzenia tych zmian.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia 10.09.204 r. przekazał na podstawie art. 65 § 1 kpa ten wniosek celem rozpatrzenia w trybie określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
Starosta S. pismem z dnia 24.03.2003 r. na podstawie art. 64 § 2 kpa wezwał Z. N. do uzupełnienia wniosku w sprawie zmiany w operacie ewidencji gruntów m. Starachowice o aktualną mapę własnościową nieruchomości i wyjaśnienie jakiej obecnej działki ewidencyjnej ma dotyczyć zmiana, pouczając że nieuzupełnienie wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania.
Z. N. nie złożył w określonym terminie żądanej przez Starostę dokumentacji, wobec czego jego wniosek o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów został pozostawiony bez rozpoznania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł Z. N., przedstawiając argumenty przemawiające jego zdaniem za wprowadzeniem zmian w ewidencji gruntów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Przedmiotem kontroli sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydane na podstawie art. 37 kpa i uznające zażalenie wniesione przez Z. N. na niezałatwienie w terminie jego wniosku o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów za nieuzasadnione.
W sprawie niniejszej organ I instancji Starosta S. pozostawił wniosek Z. N. o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa. W takim wypadku osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa, polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią żądania, przysługuje - na ogólnych zasadach - skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 3 §1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z zachowaniem trybu przewidzianego w art. 54 ustawy.
Zatem merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności zarzutów skarżącego co do bezczynności organu może nastąpić wyłącznie po wniesieniu przez niego skargi do Sądu na bezczynność organu I instancji, po uprzednim złożeniu zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 kpa.
Z. N. wniósł już zażalenie w tym trybie do ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który wydał zaskarżone postanowienie. Rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa nie powinno było nastąpić ani w formie decyzji, ani w formie postanowienia, ale w drodze czynności nadzorczej, która nawet gdyby była ujęta w formie postanowienia, jak w sprawie niniejszej, nie mogłaby być zaskarżona do Sądu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2004 r., sygn. akt IV SAB 177/00). Wyczerpanie przez Z. N. trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa pozwala mu na wniesienie skargi na bezczynność organu I instancji - tu organu właściwego do rozpoznania wniosku o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako niedopuszczalną odrzucił.