Uzasadnienie
I. B. złożyła formularz urzędowy PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wyrejestrowania pojazdu.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z czteroletnim synem. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku. Wnioskodawczyni otrzymuje rentę chorobową w wysokości 692,43 zł, pobiera alimenty na syna w wysokości 500 zł i zasiłek rodzinny w wysokości 77 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni cierpi na śródmiąższowe zapalenie płuc w przebiegu choroby autoimmunologicznej i sklerodermię. Co miesiąc wydaje 300 zł na zakup leków i dojazdy do kliniki w K.. Skarżąca co miesiąc ma podawany wlew leków, po którym jest bardzo osłabiona. Syn chodzi do przedszkola, często choruje, wnioskodawczyni ponosi z tego tytułu dodatkowe wydatki.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną skarżącej, przede wszystkim niski dochód z renty, alimentów, zasiłku rodzinnego na dziecko, brak majątku oraz zły stan zdrowia utrudniający samodzielne występowanie przed sądem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.