Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami.
Skarżący złożył w dniu 7 kwietnia 2015 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o ustanowienie adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca ma 80 lat, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, utrzymują się z dwóch emerytur w łącznej wysokości 2000 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz gospodarstwa rolnego o powierzchni 5 ha. Wnioskodawca podał następujące wydatki miesięczne: jedzenie -500 zł, leki- 600 zł, opał -200 zł, energia elektryczna- 130 zł paliwo-300 zł, ubrania -100 zł miesięcznie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 maja 2005 r., sygn. akt II OZ 318/05 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że prawo pomocy przyznawane jest osobom, które pomimo starań i przy największym możliwym wysiłku nie mogą ponieść kosztów postępowania, ponieważ ich dochód jest wybitnie niski lub też nie osiągają żadnego dochodu. Nie każdy więc wydatek, który subiektywnie przez stronę jest postrzegany jako dolegliwy finansowo oznacza, że ponoszony jest jako uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącego i jego rodziny.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega oddaleniu. Skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, że nie jest w stanie ponieść wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Wnioskodawca wraz z żoną osiągają stałe dochody z dwóch emerytur, co umożliwia planowanie wydatków, ponadto są właścicielami gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca uiścił w dniu 27 grudnia 2014 r. wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł, a w sprawie II SA/Ke 526/12 był reprezentowany przez adwokata z wyboru, który sporządził w jego imieniu skargę kasacyjną. Okoliczności te o świadczą o tym, że skarżący ma możliwość ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. W świetle powyższych okoliczności nie można uznać, że skarżący jest osobą ubogą, wymagającą pomocy państwa w postaci przyznania adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.