Uzasadnienie
P. W. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i rocznym synem. Skarżący i jego żona są bezrobotnymi bez prawa do zasiłku, co potwierdza zaświadczenie z urzędu pracy. Wnioskodawca utrzymuje rodzinę z prac dorywczych dających miesięczny dochód 200 zł- 450 zł, zbioru surowców wtórnych, sporadycznie otrzymują świadczenia z pomocy społecznej. Skarżący nie wykazał żadnego majątku, wraz z żoną i synem mieszka w pokoju po babci na 18 m².
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, w przede wszystkim brak stałego dochodu i majątku, fakt utrzymywania się trzyosobowej rodziny wyłącznie z prac dorywczych i pomocy społecznej, uznano że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i syna, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.