Uzasadnienie
W.K.. złożyła na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1390 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku oprócz domu wielkości 80 m², nieruchomości rolnej o powierzchni 1,19 ha, 2 kóz i 10 kur. Wnioskodawczyni podała wydaje miesięcznie 150 zł – 200 zł tytułem opłat za media oraz rocznie 200 zł na ubezpieczenie gospodarstwa rolnego, 2000 zł na węgiel, 1000 zł na drewno opałowe, 500 zł tytułem podatku. Skarżąca wymaga stałego leczenia, w wypadku nagłej choroby jest zmuszona zapożyczać się.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim: dochód z emerytury, który jest w całości przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym pokrycie kosztów leczenia i brak majątku poza małym gospodarstwem, uznano że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.