Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez Z. L. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na terenie posesji w [...].
W dniu 19 listopada 2015r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na ww. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przedmiotowemu terminowi uchybił bez własnej winy – z uwagi na trwającą od dnia 31 października 2015r. do 13 listopada 2015r. chorobę – na dowód czego przedstawiono kserokopię zaświadczenia lekarskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 Ppsa, terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07).
W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi upływał skarżącemu z dniem 9 listopada 2015r. (poniedziałek), gdyż postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało stronie doręczone w dniu 8 października 2015r. (art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 Ppsa). Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 19 listopada 2015r.
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący przedłożył wprawdzie zwolnienia lekarskie z którego wynika, że w okresie od dnia 31 października 2015r. do 13 listopada 2015r. był niezdolny do pracy, nie wskazał jednak jakiej choroby dotyczyło i w jakim zakresie choroba ta uniemożliwiła złożenie skargi. Jakkolwiek stan chorobowy, czy ogólnie mówiąc przebywanie na zwolnieniu lekarskim, mogą w określonych okolicznościach faktycznych uzasadniać przywrócenie terminu procesowego, to powyższe przesłanki oceniane są zawsze indywidualnie, tj. z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy.
W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, podzielany przez Sąd orzekający w rozpoznawanej sprawie, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013r., sygn. FZ 746/13).
W niniejszej sprawie skarżący, wskazując we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na okoliczność przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodu niezdolności do pracy, w żaden sposób nie wykazał, aby była to przeszkoda tego rodzaju, że wykluczała możliwość złożenia skargi osobiście, ewentualnie nadania na poczcie, tym bardziej, że czynności tej można było dokonać przez osobę trzecią. Na dołączonym do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczeniu lekarskim (k. 4 akt sądowych) w pkt 15 wpisano cyfrę "2", co zgodnie z zamieszczonym w tym zaświadczeniu objaśnieniem oznacza: "chory może chodzić".
W ocenie Sądu wskazanie lekarskie tego rodzaju dowodzi, że stwierdzona niezdolność do pracy nie miała takiego charakteru, który uniemożliwiłby skarżącemu chociażby zlecenie dokonania czynności procesowej innej osobie. Niekwestionowana przez Sąd niezdolność do pracy nie była zatem przeszkodą, która uniemożliwiałaby wniesienie skargi w terminie.
W świetle powyższego wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okoliczności nie uprawdopodabniają, że do jego uchybienia doszło z przyczyn od skarżącego niezależnych w rozumieniu art. 87 § 2 Ppsa. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.