Uzasadnienie
A. G. złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy Staszów z dnia 30 sierpnia 2013r. nr 122/2013 w sprawie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych - Publiczna Szkoła Podstawowa i Przedszkole w Wiśniowej.
Ze złożonego wniosku wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni pracuje jako nauczycielka poza województwem świętokrzyskim, jest zatrudniona na okres roku 2004/2015 i zarabia 3000 zł brutto miesięcznie. Skarżąca płaci 1470 zł miesięczne za wynajem mieszkania. Ponadto ma własną kawalerkę w S. wielkości 30 m² i uiszcza opłaty z nią związane: czynsz- 230 zł, prąd – 60 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni miesięcznie wydaje 110 zł na bilety komunikacji publicznej, 120 zł na telefon i Internet, 45 zł na soczewki kontaktowe i płyn do soczewek. Są to wydatki związane z wykonywaną pracą. Skarżąca przechodzi kurację laserową w związku ze schorzeniem endokrynologicznym na twarzy, wydaje na ten cel 250 zł co 6 tygodni.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w całości i oddalono wniosek o ustanowienie adwokata.
Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. G..
Skarżąca złożyła w dniu 13 kwietnia 2015 r. kolejny formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata z urzędu i podając te same dane, co poprzednio. Podkreśliła, że obecnie nie stać jej na wynajmowanie pełnomocnika z wyboru w kolejnej sprawie sądowej. Dotychczas pomagali jej finansowo rodzice. W 2015 r. wydała ponad 1000 zł na adwokata z wyboru.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, w tym dochód, który w całości jest przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym pokrycie kosztów leczenia i wydatków ściśle związanych z wykonywaną pracą zarobkową oraz brak majątku poza małym mieszkaniem korzystanie z pomocy finansowej rodziców, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść honorarium pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy z zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej, zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.