Uzasadnienie
H. P. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Oboje utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 1263zł i 1706 zł, w sumie ich miesięczny dochód netto wynosi 2969 zł. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 118 m² i dwunastoletniego samochodu wartości około 5000 zł. Skarżący podał następujące stałe wydatki: utrzymanie domu - 700 zł, opłaty za media – 175 zł, koszty leczenia u lekarzy specjalistów w gabinetach prywatnych– 420 zł, zakup lekarstw – 300 zł, ubezpieczenie – 100 zł, utrzymanie samochodu – 400 zł. Pozostała cześć dochodu jest przeznaczana na zakup wyżywienia, ubrań i małe remonty.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim duże wydatki na leczenie i zakup lekarstw oraz opłaty związane z utrzymaniem domu, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi wynoszącego 500 zł. Umożliwi to rozpoznanie skargi H. P. przez wojewódzki sąd administracyjny. Natomiast biorąc pod uwagę fakt, że wnioskodawca i jego żona osiągają stałe dochody z dwóch emerytur, stać ich na utrzymanie samochodu i korzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, uznano, że skarżący ma możliwość zgromadzić środki finansowe na poniesienie innych ewentualnych kosztów sądowych na dalszym etapie postępowania - w wypadku oddalenia skargi opłata kancelaryjna w wysokości 100 zł (sto złotych) za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnienie, a w dalszej kolejności wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł, w wypadku wniesienia zażalenia wpis sądowy wynoszący 100 zł (sto złotych).
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.