Uzasadnienie
D. G. złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w przedmiocie uznania kwoty wypłaconego świadczenia alimentacyjnych za nienależnie pobrane świadczenie z funduszu alimentacyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni mieszka u swojej matki, ale wraz z trzyletnim synem prowadzi odrębne od niej gospodarstwo domowe. Skarżąca utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej w wysokości 289 zł i alimentów na syna w wysokości 350 zł, co łącznie daje miesięczny dochód netto w wysokości 639 zł. Ponadto otrzymuje pomoc żywnościowa z ośrodka pomocy społecznej. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku. Skarżąca podała następujące stałe wydatki: 200 zł tytułem opłat za prąd, gaz, wodę, śmieci, telefon, 300 zł na jedzenie, 139 zł na dojazdy, leki, środki, czystości.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym: utrzymywanie się z pomocy społecznej i alimentów na syna oraz brak własnego majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru, a zatem jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie przyznania adwokata z urzędu.
Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy podkreślić, że jest on bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zatem skarga D. G. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.