Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 2 marca 2009r. w wysokości 100zł od skargi na postanowienie W. Ś. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania M. J. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 17 marca 2009r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie nadesłał w dniu 27 marca 2009r. wniosek na formularzu PPF rozszerzając zakres swojego żądania i wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podnosi, że od dnia 12 października 2001 roku przebywa w Zakładzie Karnym. Skarżący nie wykazuje majątku, nie osiąga dochodów
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Mając na uwadze sytuację życiową skarżącego - pozbawienie wolności, brak dochodów, brak majątku należy stwierdzić, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie zarówno w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jak również ustanowienia adwokata.
Wobec powyższego orzeczono, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji.