Uzasadnienie
A. S. złożyła w dniu 10 lutego 2016 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na akt Prezydenta Miasta w przedmiocie wpisania na listę oczekujących na przydział lokalu socjalnego na zasadach ogólnych, a nie z tytułu realizacji prawomocnego wyroku sądowego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest osoba bezrobotną zarejestrowaną w urzędzie pracy bez prawa do zasiłku. Jedynym źródłem jej utrzymania są świadczenia z pomocy społecznej: zasiłek okresowy w wysokości 317 zł i zasiłek celowy w wysokości 55 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku, oczekuje na przydział lokalu socjalnego, w stosunku do niej został wydany wyrok o eksmisji z mieszkania z powodu niepłacenia czynszu, jest zadłużona na kwotę 46000 zł wobec poprzedniego i obecnego właściciela za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego. Wnioskodawczyni cierpi na choroby kręgosłupa i układu oddechowego, często leczy się w szpitalu, co potwierdzają zaświadczenia lekarskie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym: bezrobocie, brak własnego majątku, utrzymywanie się ze świadczeń z pomocy społecznej, wysokie zadłużenie, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie i utrudniający podjęcie pracy zarobkowej, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.