Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie Gminie K. decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 31 października 2017 r. znak: [...] pozwolenia na rozbudowę i przebudowę istniejącego zespołu dworca autobusowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną w ramach zadania pod nazwą "Budowa centrum komunikacyjnego wraz z systemem informacji dla pasażerów" na działkach nr ewid. [...].
[...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję Wojewody [...], podnosząc, że przysługuje Spółce status strony w postępowaniu jako następcy prawnemu udziału 1/10 części nieruchomości położonej w K. przy ul. C., obejmującej działkę ewid. nr [...]. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji w całości w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie rozpoznania niniejszej skargi.
Na uzasadnienie powyższego wniosku skarżąca wskazała, że zrealizowanie powyższej inwestycji na przedmiotowym gruncie - w części stanowiącej własność skarżącej - spowoduje zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków. Już sam charakter przedmiotowej decyzji przesądza o tym, iż jej wykonanie będzie wiązać się z trudnymi do odwrócenia skutkami natury faktycznej i prawnej. Przywrócenie stanu sprzed modernizacji i przebudowy - o ile w ogóle byłoby możliwe - wymagałoby znacznego nakładu sił i środków. Ponadto wykonanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej znacznej szkody majątkowej i naruszenie przysługujących jej ipso iure uprawnień właścicielskich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Przy czym obowiązek uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji obciąża stronę.
W pierwszej kolejności wyjaśnić, że w skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Przy czym przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (tak: postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (zob. postanowienie NSA z dnia 19 luty 2009 r., II FSK 136/09, lex nr 575351).
Przy ocenie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji rozważeniu wymaga zatem to, czy w okolicznościach danej sprawy wykonanie decyzji może spowodować negatywne skutki dla wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie nie sposób skutecznie twierdzić - przed oceną przez Sąd legalności zaskarżonej decyzji Wojewody [...] - że wykonanie decyzji organu I instancji spowoduje po stronie skarżącej Spółki trudne do odwrócenia skutki, albo że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody wskutek wykonania tego aktu. Decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., o której wstrzymanie wnosi Spółka, nie jest bowiem aktem, przez który skarżąca uzyskuje jakieś uprawnienie lub mocą którego zostają na nią nałożone określone obowiązki. Trudno zatem uznać, że na datę rozpoznania niniejszego wniosku zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Ubocznie należy podnieść, w kontekście powyższych rozważań, że nie byłoby możliwe również wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Świętokrzyskiego, skoro ma ona charakter procesowy i nie wywołuje skutków materialnoprawnych dla skarżącej.
Ponadto, wyłącznie marginalnie, zauważyć trzeba, że sam fakt, iż inwestor może wybudować obiekt do czasu rozpoznania sprawy z uwagi na udzielone mu pozwolenie na budowę nie uprawdopodabnia jeszcze, że stronie zostanie wyrządzona szkoda. Inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji przed zakończeniem jej kontroli przez sąd i to on będzie ewentualnie ponosił koszty przywrócenia stanu poprzedniego (zob. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012r., II OZ 1361/11, www. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.